Naturalna dieta owiec
Owce to roślinożercy, które przeżuwają i pasą się większość czasu, a przeciętna owca spożywa rocznie ok. 0,68 tony (3/4 tony) całkowitego pożywienia (pastwisko i siano). Ponieważ owce lepiej przyswajają składniki odżywcze z traw i siana niż z zbożowych pasz, pastwisko i różne rodzaje siana stanowią większość diety owcy. Istnieją trzy typy siana, a nie wszystkie są bezpieczne do karmienia stale.
Warunki utrzymaniowe
Dobrej jakości siano utrzymaniowe można karmić, gdy owce są z pastwiska i zimą, gdy pastwiska są puste. Owce preferują drobnolistne, liściaste siano zamiast grube, grobe; bo więcej spożywają, bardziej smaczne siano daje mniej strat i bardziej zadowolone owce. Timotyka to najczęstsze siano trawne ze względu na zdolność wzrostu w niskich temperaturach; inne trawne siana to trawa orchard i fescue.
Owce i jagnięta
Kiedy owce są w ciąży i jagnią, ich organizmy produkują substancje i wykonują zadania wymagające prawie dwukrotnie więcej energii i składników odżywczych niż w warunkach utrzymaniowych. Siana bobowate mają więcej wapnia i białka niż zwykłe trawne i można je karmić w okresach, gdy potrzebne są dodatkowe składniki dla optymalnego zdrowia. Jagnięta i owce korzystają z lucerny, bo ma niemal dwukrotnie więcej wapnia i białka niż inne siana bobowate.
Barany i waltki
Lucernę należy dawać baranom i waltkom (kasztowanym samcom) tylko sporadycznie, bo nadmiar wapnia powoduje kamienie nerkowe. Jeśli barany nie dostają lucerny, wciąż potrzebują dodatkowych źródeł białka przez cały rok, zwłaszcza w sezonie rozmnażania. Czerkawka to też siano bobowate z mniej wapnia i białka niż lucerna, co może być dobrą alternatywą w zależności od rasy owiec.
Ostrzeżenia
Choć zbożowe siano np. owsiane można karmić owcami, to to zboże musi być zbiorowe w konkretnym terminie, by zapobiec zatruciu azotanami. Aby zapobiec puchnięciu żołądka, nigdy nie "zmieniaj" siana gwałtownie; zawsze powoli wprowadzaj nowe typy siana i silarz bobowaty do istniejących karmników przez pewien czas przed samodzielnym karmieniem nowym sianem. Aby zapobiec chorobom i śmierci, nigdy nie karm suchym, moustnym, pleśniowatym sianem ani tym opryskiwanym pestycydami; zawsze karm czystym, suchym sianem o słodkim lub czystym zapachu.