Miasto pszczoł
Miód produkują pszczoły robotnice, które zbierają pyłek i noszą go do wosku, układając w komórkach, by przetworzył się w surowy miód. Wosk pszczy to znacznie więcej niż miejsce, skąd pochodzi miód. To centrum aktywności, gdzie kilka pokoleń pszczoł współistnieje i współpracuje z matką dla swojego przetrwania.
Małe robotnice
Interesujące jest postrzeganie wosku jako domu i miejsca pracy pszczoły przez całe życie. Larwy pszczoł są tu złożone, pszczoły tu się rodzą, a większość staje się robotnicami, które budują i utrzymują wosk, tworząc w nim miód. To samowystarczalne miasto z zadanami i wyraźną hierarchią: wielka matka pszczoła, ciągle zapłodniana i rozmnażająca się; samica nierozmnażająca się – pszczoła robotnica; i samiec – truteń, którego jedyną rolą jest zapłodnienie matki.
Z czego zrobiony
Wosk pszczy wykonany jest z wosku pszczego. Wosk pochodzi z brzucha pszczoł robotniczych. Gdy młoda pszczoła ma ok. 2 tygodnie, wytwarza na gruczołach substancję woskowatą. Pszczoła spędza mnóstwo czasu połykając tę substancję i wypluwając ją z śliną, tworząc utwardzone komórki wosku. Proces ten trwa ciągłe, bo niektóre komórki służą do wychowu pszczoł, inne domują matkę. Zadaniem każdego nowego pokolenia robotnic jest dokończenie tego procesu, naprawa i powiększanie wosku.
Struktura
Wosk pszczy jest dwustronny i pokryty panelem komórkowym z obu stron. Jedną z tajemnic wosku jest to, że każda komórka jest w zasadzie idealna i jednolita z innymi w każdej sekcji. Pszczoły potrafią tworzyć skupiska komórek na pożywienie, ogólną populację i na jaja w "żłobku" zwanym woskiem rozrodczym.
Produkcja miodu
Pszczelarze regularnie zdejmują i odlewają miód z wosku. Czasami w słoiku surowego miodu widać kawałek wosku. Ten wosk działa jako konserwant i zachowuje miód świeżym. Gdy wosk zostanie odleany, musi zostać szybko zwrócony do ula. To pozwala pszczelarzu na większą produkcję miodu, bo robotnice nie zostaną sprowokowane do budowania nowego ula. Natychmiast wracają do produkcji miodu.