Cechy osłów: wygląd, zachowanie, rozmnażanie, odżywianie

Historia i rola

Osły (asiny, burros) – zwierzęta pociągowe od konkwistadorów w Meksyku i Ameryce Północnej. Do dziś w trudnym terenie i biednych regionach. W ZOO i dziko w Afryce Północnej.

Cechy fizyczne

  • Mały, kompaktowy koń. Uszy znacznie dłuższe, kopyta mniejsze, okrągłsze.
  • Umaszczenie: szaro-brązowe, czarne, rumiane + paski, plamy, znaki na uszach, białe wargi, pierścienie oczne, białe brzuchy.
  • Ogon jak krowi – cienki z czubkiem. Grzywa i ogon sztywne, grochowate, pionowe.
  • Wielkość: miniaturowy śródziemnomorski ≤91 cm. Standardowa suka ~137 cm, samiec ~142 cm. Suki > standard = typ Mamut.

Zachowanie

  • Od przyjaznych do upartych i leniwich. Cierpliwi, bywają smutni. Inteligentni – treningowalni.
  • Można wytrenować do stróżenia bydła/owiec/koz przed wilkami/psami. Ale: osły i psy farmowe zazwyczaj się nie lubią.
  • Przyzwyczajone do dzieci = wspaniałe konie rekreacyjne.
  • Najaktywniejsze wieczorami, aktywne dzień i noc.
  • Gdy sprowokowane/zapalone: gryzą, kopią oboma tylnymi nogami, uciekają.

Rozmnażanie

  • Samiec = jamnik/jackass, samica = jalowica/jenny.
  • Jamnik + jalowica = pole (foal).
  • Jamnik + klacz = muł (mule). Jalowica + ogar = hinnus (hinny).
  • Większość mułów i hinnusów niepłodna.
  • Ciąża ~12 mies., zazwyczaj 1 pole. Pole staje chwilę po urodzeniu, z matką ~5 mies. Życie 25–30 lat.

Odżywianie

  • Roślinożercy – trawa, sąno. Mniej białka niż konie – tylko zboża niskobiałkowe.
  • Lucerna, jara wiosenna → otyłość, trwałą grzbiet na szyi.
  • ZOO Honolulu: trawa, sąno, karmy ZOO, marchew/jabłko jako przysmak.

Ciekawostka: Osioł to nie „głupi” – to ostrożny, inteligentny partner, który ocenia ryzyko.