Świat kredowy tętniący życiem
Ok. 65 milionów lat temu, w ostatnim rozdziale okresu kredowego, nizinne lasy były ekosystemami wibrującymi biologiczną różnorodnością. Te anciałe drzewostany wspierały niezwykłą gamę zwierząt, od wieżowych gadów po najwcześniejszych przodków nowoczesnych ssaków.
Dinozaury: dominujący mieszkańcy
Dinozaury panowały na lądzie, a nizinne lasy nie były wyjątkiem. Gatunki roślinożerne takie jak Triceratops, Stegozaur i Hadrozaur pasły się na bujnej roślinności, tworząc fundament sieci pokarmowej lasu. Z kolei te roślinożercy były polowane przez groźne drapieżniki, w tym Tyrannosaurus rex i Velociraptor.
Ssaki, ptaki, płazy i gady
Poza dinozaurami, lasy schroniły różnorodność innych stworzeń. Niektóre z najwcześniejszych ssaków, takie jak Multituberculate i prymitywne torbacze, pośpieszały przez podrost. Ptaki, prawdopodobnie pochodzące od małych opierzonych dinozaurów, wznosiły się w anciałe nieba. Płazy i gady – żaby, salamandry, jaszczurki i węże – były też powszechnymi mieszkańcami.
Złożony i połączony ekosystem
Razem te zwierzęta tworzyły złożoną sieć drapieżnik-ofiara, roślina-zapylacz. Nizinne lasy późnego kredu pomagały ukształtować ewolucyjne ścieżki, które ostatecznie doprowadziły do świata, który znamy dzisiaj.