W XIX wieku wilki były powszechnie rozmieszczone w Ameryce Północnej i faktycznie stanowiły zagrożenie dla bydła. Były uważane za szkodniki i masowo polowane oraz zabijane przez farmerów i rancherów. W niektórych regionach oferowano nagrody za futra wilków, a organizowano polowania, by zredukować ich liczebność. W efekcie populacje wilków drastycznie spadły w wielu rejonach, a na początku XX wieku wilki zniknęły z większościStanów Zjednoczonych (z wyjątkiem małych populacji w północnych Rocky Mountains i regionie Wielkich Jezior).