Rolnictwo minimalne życioodporne (minimum life-sustaining agriculture) to podejście do rolnictwa używające minimalnych nakładów zewnętrznych (energia, chemia, woda), przy jednoczesnym zachowaniu lub poprawie zrównoważoności ekologicznej i odporności. System ten pozwala rolnikom produkować tyle jedzenia, by zaspokoić podstawowe potrzeby rodzin i społeczności, bez nadmiernego obciążania środowiska czy przeeksploatacji zasobów.
Skupia się na wiedzy tradycyjnej, zasobach lokalnych, praktykach zrównoważonych. Kluczowe praktyki:
- Agrolesnictwo: integracja drzew – cień, przeciwerozja, płodność, siedliska.
- Przerzut upraw: naprzemienne uprawy – łamanie cykli chorób, zdrowie gleby, kontrola szkodników.
- Kompostowanie: recykling resztek upraw i obornika na nawór.
- Uprawy pokrywowe: ochrona gleby w okresach bez uprawy, hamowanie chwastów.
- Oszczędzanie wody: nawadnianie minimalizujące zużycie i zanieczyszczenia.
- Zintegrowana ochrona roślin: metody biologiczne, agrotechniczne, mechaniczne – minimalizacja chemii.
Przyjęcie tego modelu daje: mniejszy wpływ na środowisko, większą odporność, bezpieczeństwo żywnościowe, lepsze warunki życia.