Argumenty za „Tak”:
* Fluktuacja populacji: Wiele populacji dzikich zwierząt zmienia się naturalnie, z okresami wzrostu i spadku. Ta nieodłączna zdolność do uzupełnienia się może być postrzegana jako oznaka odnowienia.
* Zrównoważone zbiory: Przy odpowiednich działaniach związanych z zarządzaniem i ochroną niektóre populacje dzikich zwierząt mogą zostać zebrane w sposób zrównoważony, zapewniając ich długoterminowe istnienie. To pokazuje możliwość wykorzystania ich jako zasobu odnawialnego.
Argumenty dla „nie”:
* podatność: Populacje dzikich zwierząt są podatne na liczne zagrożenia poza zbiorem na ludziach, w tym utratę siedlisk, zmiany klimatu, choroby i klęsk żywiołowych. Czynniki te mogą drastycznie zmniejszyć populacje, czyniąc je mniej „odnawialnymi” w tradycyjnym sensie.
* Rozważania etyczne: Wykorzystanie dzikich zwierząt jako zasobów budzi etyczne obawy dotyczące ich dobrobytu i praw. Wielu twierdzi, że zwierząt nie powinny być wykorzystywane dla ludzkich korzyści.
* Ramy czasowe: Nawet jeśli gatunek może wyzdrowieć po zbiorach, odbicie populacji może potrwać dziesięciolecia, a nawet stulecia, co czyni je znacznie mniej „odnawialne” niż zasoby takie jak energia słoneczna lub energia wiatrowa.
Wniosek:
Bardziej dokładne jest stwierdzenie, że niektórymi populacjami dzikich zwierząt można zarządzać jako zasoby odnawialne w określonych warunkach , ale to nie jest powszechnie prawdziwe. Ich odnowienie jest w dużej mierze zależne od starannych wysiłków na rzecz ochrony i zdolności do łagodzenia zewnętrznych zagrożeń. Samo postrzeganie ich jako zasobów odnawialnych bez odpowiedniego zarządzania i rozważania ich dobrobytu może prowadzić do niezrównoważonych praktyk i szkód ekologicznych.
Ostatecznie odpowiedź zależy od konkretnej populacji zwierząt, kontekstu jej użycia i zastosowanych ram etycznych.