Osadnicy cennili prawie każdą część bizonu. Mięso = jedzenie, skóry = odzież/schronienie, kości i ścięgna = narzędzia/liny, futro = izolacja. Tłuszcz, język, kopyta – też zastosowanie praktyczne.
Ta wszechstronność sprawiła, że bison był niezbędnym zasobem przy ekspansji na zachód.