Rola ferm rybnych
Komercyjne fermy rybne dostarczają ~40% spożywanych owoców morza. Ryby pelagiczne (łosoś, tuńczyk) dojrzewają w klatkach w wodach przybrzeżnych, nie w otwartym oceanie. Ślaz i tylaπia na półkach niemal zawsze z ferm, nie z łowu. Gdy zapasy wyłudzają, fermy domestykują coraz więcej gatunków.
Ryby drapieżne (łosoś, tuńczyk)
Najbardziej kontrowersyjne. Drapieżne, wierzchołek łańcucha pokarmowego. W klatkach otwartych na morzu. Karma musi zawierać białko i olej z dzikich ryb. 10 kg dzikich ryb = 1 kg ryby z fermy – ciągłe ciśnienie na łowy naturalne. Choroby i pasożyty w gęstych stawach mogą szkodzić dzikim populacjom.
Ślaz (Catfish)
W naturze różnorodna dieta, w fermie adaptują do karmy roślinnej. Ślaz kanałowy (Channel catfish) w stawach lądowych w Mississippi, Arkansas (Głęboki Południe USA) – naturalnie zbalansowane środowisko. Gęste zapotrzebowanie na tlen i jakość wody – stała regulacja, by uniknąć chorób i pasożytów.
Tylaπia
Fermy w Amerykach w zbiornikach pomieszczeniowych (indoor tanks), nie stawach – by nie uciekły. Gdyby osiadły w naturze, wypierałyby gatunki rodzimie. Większość ferm na rynku USA w Ameryce Środkowej.
Skrzyniopływowe (Shellfish)
Ostrygi, muszle, mity – czysta woda konieczna. Filtrowanie planktonu poprawia wodę, nie zanieczyszcza. Sztuczne grządy piaskowe – łatwy zbiór bez szkód. Ostrygi na siatkach w wodach przybrzeżnych – bez negatywnego wpływu.
Inne gatunki
Światowo: karp – stawami Azji/Europy od wieków. USA: troć – restauracje, sklepy, łowisko. Azja Południowo-Wschodnia: lasy mangrowe zastąpione solnymi stawkami na krewetki – kilka lat do zanieczyszczenia.