Buchanie konia – przyczyny i radzenie sobie
Każdy, kto widział rodeo, zna buchającego konia. Buchanie: koń opuszcza głowę, unosi tył, kopie tylnymi nogami, często się kręci. Technika przetrwania z czasów, gdy konie były dziczne – ucieczka od drapieżników skacących na grzbiet, by dostać się do odsłoniętej szyi.
Podstawy buchania
Jako naturalny mechanizm obrony, konie muszą być wytrenowane na jazdę. Po treningu koń może buchnąć ze strachu lub niepewności. Krok 1: desensytyzacja do obecności na grzbiecie. Zakładając, że koń wcześniej pozwalał na jazdę – buchanie można obsłużyć na kilka sposobów.
Buchanie ze strachu lub nadpobudliwości
Każde buchanie wymaga natychmiastowej reakcji. Najmniej poważne: strach lub nadpobudliwość. Buchanie prawdopodobnie ustanie, gdy bodziec zniknie. Jeśli pod jeźdźcem – prosta uźda w bok i w górę. Konie w kółko, odciąga uwagę od bodźca.
Buchanie przez złe lub niewystarczające treningowanie
Zły dobrany sprzęt (tack) boli konia. Czasem koń buchnie, bo za rzadko wyprowadzany na pastwisko – nadmiar energii. Jeśli podejrzewasz – skonsultuj z trenerem zewnętrznym.
Gdy buchanie staje się przewlekłe
Niektóre konie rozwijają chroniczne buchanie, nierozwiązywalne odświeżeniem treningu. Krok: wysłanie do specjalisty do przetrenowania. Problem może dotyczyć najlepszego jeźdźca/konia – nie rzadkie u światowych klas, by wysyłać problematyczne konie do specjalisty.
Gdy buchanie nie da się kontrolować
Czasem koń nie da się wytrenować lub chroniczne buchanie czyni go niebezpiecznym. Sprzedaje się go kontraktantowi rodeo – jako narzędzie treningowe dla jeźdźców rodeo.