Larwa muchy podkowcowej to stadium larwalne dorosłej muchy piętowej, nazywanej tak, ponieważ samice unoszą się w okolicach grzbietu i pięt bydła, złożąc jaja na sierści. Choć te pasożyty zazwyczaj atakują bydło, znaleziono je również u koni, bizonów, owiec i kóz wypasanych z lub blisko zainfekowanego bydła.
Cykl życia
Dorosłe muchy przypominające pszczoły występują zazwyczaj od lutego do maja, ale mogą pojawiać się w innych terminach w zależności od lokalizacji. Dorosłe osobniki zarażają konie, przylegając jaja do pojedynczych włosów na początku sezonu much. Jaja wykluwają się w ciągu trzech do siedmiu dni, a larwy schodzą po włosach, przebijają skórę i rozpoczynają wędrówkę przez tkankę łączną w ciele konia. Larwa spoczywa w ciele przez dwa do czterech miesięcy, a następnie wchodzi w fazę szybkiego wzrostu pod skórą na grzbiecie konia.
Zagrożenia
Larwy muchy podkowcowej u koni nie dojrzewają w pełni, podczas gdy u bydła – gospodarzy właściwych – wylatują przez skórę, schodzą na ziemię i kulczą się. Po wędrówce do głowy, szyi, kłębu i boków konia, larwy pozostają pod skórą, tworząc twarde guzki. Te guzki mogą zamienić się w raany, zwłaszcza jeśli siodło tarcie dotyka zmodyfikowanego obszaru.
Leczenie
Larwy muchy podkowcowej zazwyczaj nie powodują problemów u koni, poza ewentualnym dyskomfortem pod siodłem. Najskuteczniejszym sposobem kontroli larw u koni jest ich kontrola u pobliskiego bydła. Inne metody to pękanie opuchlizny w celu usunięcia larw fizycznie lub stosowanie odrobaczaczy wstrzykiwalnych lub sprayowych wkrótce po zakończeniu sezonu much.
Profilaktyka
Skuteczna kontrola larw muchy podkowcowej wymaga zarządzania na poziomie społeczności. Leczenie pobliskiego bydła przed jesiennym terminem granicznym, gdy larwy znajdują się wokół przełyku lub rdzenia kręgowego, to najbardziej agresywna metoda. Leczenie poza tym terminem może ryzykować zadławieniem lub paraliżem gospodarzy. Usunięcie zagrożeń w pobliskich stadach bydła drastycznie zmniejsza ryzyko zarażenia koni.