Zimowa dieta jelenia mułowego
Jelenie mułowe to roślinożerci; zimą dieta drastycznie się zmienia od letniej:
- Przegrody (browse) – GŁÓWNE ŹRÓDŁO: konary, pąki, liście krzewów i drzew.
- Sosnowate: sosna żółta, jodła Douglasa, jałowiec, świerk.
- Liściaste: wiąz, osika, klon, dąb.
- Byliny (forby): liście, łodygi, korzenie – gdy dostępne.
- Trawy (wtórne): wysuszone, gdy brak przegrody.
- Mechy i porosty: niskowartościowe, w ostateczności.
- Kora: obieranie kory – ostateczność.
Adaptacje do zimy
- Żołądek czterokomorowy: trawienie twardego, włóknistego pokarmu.
- Rezerwy tłuszczowe: nabierane jesienią.
- Migracje: niektóre populacje schodzą niżej (więcej pożywienia).
Czynniki wpływające na dietę
- Głębokość śniegu (ogranicza dostęp do przegrody).
- Surowość zimy.
- Różnorodność roślinności terenu.
Jelenie mułowe wyewoluowały na przetrwanie surowych zim, ale przetrwanie zależy od dostępu do pożywnego pokarmu.