Separacja
Pierwsze zaburzenie lękowe często dotyczy separacji od rodziców. Choć to powszechna faza u niemowląt i małych dzieci, jeśli trwa po 3. roku życia – może sygnalizować głębsze zaburzenie. Bez wczesnej terapii: strach z porwania, niemożność zabawy u kolegi/ szkoły bez silnego lęku.
Zachowania obsesyjne
Dzieci radzą sobie z lękiem powtarzalnymi rytuałami. Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD): dziecko kontratakuje bolesne myśli rytuałami. Np. strach z bakterii -> mycie rąk kilkadziesiąt razy dziennie. Strach ze zmian -> układanie zabawek we wzorce, powtarzanie haseł.
Fobie
Lęk skupiony na konkretnym obiekcie: wysokości (altofobia), tłumy (demofobia), ciemność (ligofobia). Przy wystąpieniu triggera: objawy fizyczne – przyspieszony puls, dychanie, chęć ucieczki. Setki nazwanych fobii.
Ataki paniki
Dzieci mogą rozwijać zaburzenie paniki z fobii lub bez wyraźnej przyczyny. Dezastracyjne doznania emocjonalne i fizyczne. Objawy: drżenie, pocenie, duszności, poczucie nadchodzącej zagrozy, drętwienie, zimny pot, derealizacja.
Lęk uogólniony (GAD)
Lęki niepasujące do kategorii -> Generalized Anxiety Disorder. Lęk przy teście, burzy, kłótni rodziców. Nieskończone martwienie o zdrowie/oceny. Objawy: zmęczenie, drażliwość, bóle mięśni, niepokój, problemy z koncentracją.
Profilaktyka / Rozwiązanie
Niektóre zaburzenia od schorzeń psychicznych (schizofrenia, choroba afektywna dwubiegunowa), inne po traumatycznych wydarzeniach. Karanie/bagatelizowanie pogarsza stan. Konsultacja lekarza (wykluczenie przyczyn somatycznych) -> terapia rodzinna.