W kruchych ekosystemach tundry alpijskiej żyje kilka gatunków zagrożonych wyginięciem:
Pantera śnieżna
Zamieszkuje wysokie góry Azji Środkowej i Południowej. Zagrożona braconierstwem, utratą siedliska przez nadmierne pasienie i fragmentacją terenu.
Żuraw czarnoszewy
Lęguje na wysokogórskich torfowiskach i łąkach płaskowyżu Tybetański. Degradacja torfowisk, polowanie i urbanizacja zmniejszyły populacje.
Czyru
Znany również jako antylopka tybetańska, żyje na alpijskich stepach i płaskowyżach Tybetu. Zagrożony braconierstwem ze względu na wełnę szatoosh oraz degradacją siedliska.
Kozica alpijska
Zamieszkuje wysokie regiony alpijskie Alp, Karpat oraz fragmentów Turcji i Hiszpanii. Zagrożona polowaniem, polowaniem trofeowym i utratą siedliska.
Pika
Małe gryzońce górskie występujące w tundrze alpijskiej i skałkowatych siedliskach. Niektóre gatunki są zagrożone utratą siedliska i ociepleniem klimatu.
Świstak himalajski
Endemiczny dla wschodnich Himalajów, żyje na alpijskich łąkach i osypiskach. Zagrożony nadmiernym polowaniem, zmianami klimatu wpływającymi na roślinność i degradacją siedliska.
Sokół surowy
Lęguje w otwartych łąkach, stepach i półpuszczach Azji Środkowej. Zagrożenia: niszczenie siedlisk, nielegalne łapanie i polowanie, zatrucia środkami ochrony roślin.
Jeleń moschus syberyjski
Zamieszkuje alpijskie lasy, łąki i tundrę Azji Środkowej i Wschodniej. Nadmierne polowanie na gruczoły moschusowe używane w medycynie tradycyjnej spowodowało spadek populacji.
Kozica ussurska
Występuje w regionach górskich Dalekiego Wschodu Rosji i północno-wschodnich Chin. Mala populacja i degradacja siedliska stanowią poważne zagrożenie.
Orzeł złoty
Ikoniczny drapieżnik zamieszkujący regiony górskie, w tym siedliska alpijskie. Niszczenie siedlisk i zakłócenia ludzkie, np. farmy wiatrowe, mogą wpływać na populacje.
Działania ochronne, w tym ochrona siedlisk, przeciwdziałanie braconierstwu i zrównoważone zarządzanie gruntami, są kluczowe dla ratowania tych wrażliwych gatunków.