Spośród wielu podatności, które mogą narucić bezpieczeństwo infrastruktury organizacji, słabo skonfigurowany zdalny dostęp (remote access) wyróżnia się jako najczęściej eksploatowana przez zewnętrznych aktorów zagrożenia.
Porty i usługi zdalnego dostępu, które są źle skonfigurowane, tworzą luki w obronach peryferyjnych. Te słabości pozwalają atakującym spoza sieci na nieautoryzowany dostęp do zasobów wewnętrznych, wykonywanie poleceń lub wprowadzanie złośliwego oprogramowania. Ponieważ te punkty wejścia są bezpośrednio narażone na internet, zapewniają one stosunkowo łatwą ścieżkę dla zewnętrznych intruzów do omijania tradycyjnych kontroli bezpieczeństwa.
Zabezpieczanie konfiguracji zdalnego dostępu jest zatem krytycznym priorytetem w ochronie infrastruktury przed atakami z zewnątrz.