Dzikie indyki występują w szerokim spektrum ekosystemów Ameryki Północnej, które zapewniają pożywienie, schronienie i miejsca do gniazdowania.
Lasy dębowe i hickory
To siedliska idealne, zwłaszcza w wschodnich i centralnych Stanach Zjednoczonych. Dęby i hickory dostarczają żołędzie i orzechy, stanowiące główną część diety indyka, a także miejsca do spania i gniazdowania.
Lasy mieszane liściaste
Indyki zamieszkują też lasy z dębami, hickory, klonami, bukami i jesionami, oferujące żołędzie, orzechy, owoce i owady.
Lasy iglaste
Na zachodzie USA dzikie indyki żyją w lasach sosnowych, świerkowych i jodłowych, często korzystając z łąk i polan wewnątrz nich do żerowania i spania.
Lasy dolinowe i bagna
Mokradła nad rzekami i strumieniami w południowo-wschodnich USA obfitują roślinnością, źródłami pożywienia, miejscami do spania i gniazdowania.
Łąki i pola otwarte
Indyki chodzą po pastwiskach, polach uprawnych i łąkach w poszukiwaniu nasion i owadów. Otwarte obszary służą też jako miejsca gniazdowania i krycia dla młodych indusiąt.
Siedliska brzegowe
Laszne tereny mieszające las i otwarte przestrzenie są preferowane, bo indyki korzystają z lasu do spania i gniazdowania, a żerują w polach otwartych.
Wybór siedliska zależy od dostępności pożywienia, miejsc do gniazdowania i ochrony przed drapieżnikami. Dzikie indyki są adaptacyjne i mogą rozkwitać, gdzie zaspokojone są te podstawowe potrzeby.