Według Darwina, co determinuje przetrwanie lub wyginięcie gatunku?

Według Darwina przetrwanie lub wyginięcie gatunku zależy od dwóch głównych czynników:

1. Wybór naturalny:Wybór naturalny działa poprzez proces zmienności, dziedziczenia i przeżycia różnicowego. Osoby w obrębie gatunku wykazują różnice w swoich cechach z powodu różnorodności genetycznej. Niektóre z tych odmian mogą zapewnić przewagę lub niekorzystną sytuację w środowisku, w którym żyje gatunek. W procesie selekcji naturalnej osoby o korzystnych cechach mają większą szansę na przetrwanie i odtworzenie, przekazując te cechy swojemu potomstwu. Z czasem prowadzi to do stopniowego gromadzenia pozytywnych cech w obrębie gatunku, co czyni je lepiej przystosowanymi do ich środowiska i bardziej prawdopodobne, że przetrwają. I odwrotnie, osoby z mniej korzystnymi cechami rzadziej przeżywają i rozmnażają się, co prowadzi do stopniowej eliminacji tych cech z populacji.

2. Adaptacja:Udana adaptacja ma kluczowe znaczenie dla przetrwania i reprodukcji. Gatunki, które mogą dostosować się do zmieniających się warunków środowiskowych, takich jak zmiany klimatu, dostępność zasobów lub obecność drapieżników, są bardziej skłonne do przetrwania. Adaptacje mogą przybierać różne formy, w tym zmiany fizjologiczne, behawioralne lub morfologiczne. Na przykład gatunek może rozwinąć grubsze futro, aby przetrwać niskie temperatury, nauczyć się migrować na bardziej sprzyjające obszary lub ewoluować nowe mechanizmy obronne przeciwko drapieżnikom.

Czynniki te są kluczowymi elementami teorii ewolucji Darwina poprzez dobór naturalny. Przetrwanie najsilniejszych, popularyzowanych przez Herberta Spencera, jest uproszczeniem koncepcji Darwina. Darwin zaproponował bardziej dopracowany i złożony proces, w którym zarówno dobór naturalny, jak i adaptacja określają, które gatunki utrzymują się w czasie.