Drapieżniki szczytowe są rzadkie w lądowych społecznościach ekologicznych, ponieważ znajdują się na szczycie łańcucha pokarmowego i polegają na dużej obfitości ofiar, by przetrwać. W miarę przesuwania się w górę łańcucha pokarmowego, dostępnych organizmów jako pożywienia jest mniej, więc liczba drapieżników szczytowych jest ograniczona przez dostępność pożywienia. Drapieżnicy szczytowi często mają duże terytoria i wymagają wielu zasobów, co może limityzować ich obfitość.
Rośliny zielone są powszechne, ponieważ znajdują się na podstawie łańcucha pokarmowego i produkują własne pożywienie przez fotosyntezę. Tolerują szeroki zakres warunków środowiskowych i rozmnażają się szybko i łatwo.
Konkretne powody to niskie wskaźniki rozmnażania i długie życie u drapieżników szczytowych, w przeciwieństwie do szybkiego rozmnażania i odporności roślin zielonych. Równowaga między drapieżnikami szczytowymi a roślinami zielonymi jest delikatna i niezbędna do utrzymania stabilności i różnorodności w społecznościach ekologicznych.