Wyjaśnienie Lamarcka (dziedzictwo nabytych cech):
* walka żyrafy: Według Lamarcka żyrafy nieustannie rozciągały szyje, aby dotrzeć do wyższych liści. Wysiłek ten, nad pokoleniami, spowodował wydłużanie szyi.
* Mechanizm: Lamarck wierzył, że organizmy mogą zdobyć cechy za życia i przekazać je swojemu potomstwu. Rozciąganie szyi żyrafy byłoby adaptacją „użyj lub lose-it”, z ciągłym rozciąganiem i wydłużonym szyją.
* Dowody: Lamarck mógł wskazywać na przykłady wzrostu mięśni z ćwiczeń lub silnych broni kowala jako dowodów na nabyte cechy.
Wyjaśnienie Darwina (dobór naturalny):
* Zmienność długości szyi: Darwin argumentowałby, że żyrafy naturalnie wykazują zmienność długości szyi. Niektóre żyrafy przypadkowo urodziły się z nieco dłuższymi szyjami niż inne.
* przewaga przetrwania: Żyrafy z dłuższymi szyjami mogą osiągnąć wyższe liście, dając im dostęp do bardziej obfitego i stabilnego źródła żywności. Dałoby to przewagę przetrwania, pozwalając im dłużej żyć i odtwarzać bardziej skuteczne.
* dziedzictwo: Potomstwo żyraf długoterminowych odziedziczyłyby te dłuższe szyje, dając im tę samą przewagę. Przez wiele pokoleń częstotliwość dłuższych szyjek wzrosłaby w populacji żyrafy, ponieważ osoby o krótszych szyjach byłyby mniej skłonne do przeżycia i rozmnażania się.
Kluczowe różnice:
* Mechanizm zmian: Teoria Lamarcka opiera się na indywidualnym wysiłku i bezpośrednim przekazaniu nabytych cech, podczas gdy Darwin podkreśla naturalną zmienność i wybór korzystnych cech.
* Rola środowiska: Lamarck postrzega środowisko jako bezpośredni wpływ na cechy organizmu, podczas gdy Darwin postrzega środowisko jako presję selektywną, sprzyjając niektórym odmianom w stosunku do innych.
* Nacisk na genetykę: Teoria Darwina jest bardziej dostosowana do współczesnego zrozumienia dziedziczenia, ponieważ koncentruje się na roli genów w przekazywaniu cech z pokolenia na pokolenie.
Debata:
Debata między Lamarck i Darwin byłaby fascynująca. Lamarck może argumentować, że żyrafy aktywnie postanowiły wydłużyć szyje, pokazując ich „wolę” do dostosowania. Darwin kontratakowałby, wyjaśniając, że dobór naturalny jest procesem pasywnym, napędzanym przez środowisko i nieodłączną zmiennością w populacji.
Ostatecznie teoria doboru naturalnego Darwina jest dziś akceptowana przez społeczność naukową. Jednak wkład Lamarck był ważny w skłoniniu do dyskusji na temat mechanizmów ewolucji.