Rasy konie na igrzyskach olimpijskich

Kontekst

Konkursy jeździeckie – 1 z 2 olympique gdzie kobiety i mężczyźni rywalizują równo. 3 dyscypliny: dressage, skoki (jumping), WKKW (eventing). Każda wymaga ras zdolnych do poziomu światowej elity.

Rasy na Dressage Olimpijski

  • Tradycja od starożytnej Grecji, Szkoła Jeździecka w Wiedniu. Najwyższa forma jeździectwa, podstawa innych dyscyplin.
  • Wymagania: elegancja, zwrotność, balans, precyzja, płynność, zdolność do rozszerzania.
  • Rasy: Andaluzyjski, Duński Warmblood, Hanover, Luzytano, Oldenburski, Westfalski.

Rasy na Skoki Olimpijskie

  • Ewolucja z foxhuntingu angielskiego. Konkurencja łowców = konie wybitnie skaczące.
  • Cechy: odważne, inteligentne, chude, zwinne, silne, atletyczne.
  • Rasy: Belgijski Warmblood, Holenderski Warmblood, Hanover, Holsteiner, Oldenburski, Selle Français, Szwedzki Warmblood, Westfalski.

Rasy na WKKW Olimpijskie (Eventing)

  • Najbardziej kompleksowe: buduje na dressage i skokach, wymaga wszechstronności. Cross-country: trudne przeszkody, zróżnicowany teren.
  • Cechy: wytrzymałość, odwaga, inteligencja, zwinność, siła, wszechstronność.
  • Rasy: Angloarabski (Arab + Thoroughbred), Belgijski Warmblood, Holenderski Warmblood, Hanover, Irish Sport Horse, Selle Français, Szwajcarski Warmblood, Thoroughbred.

Historia jeździectwa olimpijskiego

  • 680 r. p.n.e. Ateny – wyścigi wozowe.
  • 1900 Paryż – oficjalny powrót (skoki indywidualne).
  • 1912 Sztokholm – skoki drużynowe, dressage ind., eventing ind./druż.
  • 1928 Amsterdam – dressage drużynowe (6 konkursów do dziś).
  • 1996 Atlanta – kur muzyczna (freestyle) w dressage.