Tło religijne
Amiszy odrzucają nowoczesne wygody, w tym pojazdy mechaniczne. Używają koni do pola i transportu. Wóz z koniem to pierwszy znak w krainie Amiszy. Brak ograniczeń rasowych, ale preferencje są wyraźne.
Standardbred
- Głównie do wyścigów zaprzęgowych. Trenowane do trotu/pace, potrafią kanterować.
- Już złamane do zaprzęgu – idealne do wozu amiskiego.
- Spokojne, równe usposobienie – ważne na drogach z ruchem.
- Tanie – właściciele nieudanych wyścigowców chcą się ich pozbyć.
American Saddlebred
- Często do wozów. Solidna rasa, naturalnie efektowny chód (knee-snapping).
- Początkowo do zaprzęgu i jazdy na plantacjach na Południu. Dziś wystawy zaprzęgowe i pod siodem.
- Dobre usposobienie, chęć współpracy. Mniej popularne ostatnio – Amisze kupują tanio.
Konie ciężkie (Draft)
- Bez traktorów – zaprzęg pługów i maszyn. Najpopularniejsze: Percheron i Belgijski konia ciężki. Silne, chętne do pracy, łagodne.
- Pensylwania: osioły krzyżowane z belgijskimi -> duże, silne muły, popularne w hrabstwie Lancaster. W Ohio i innych stanach Mittzwest muły zabronione przez Konferencję Ministrów Amiszy (nieodpowiednie mieszenie krwi, stwór nie stworzony przez Boga).
Haflingery
- Kompaktowe, zmysłowe, przypominają belgijskie, ale mniejsze: 13–15 łap (belgijskie 17–18 łap).
- Pochodzą z Austrii. Łatwe w utrzymaniu, chętnie pracują, zaprzęg do wozu lub pługu.
- Łagodne, mniejszy rozmiar ułatwia pracę małym dorosłym/dzieciom. Większość dużych koni ciężkich nieprzystojna do jazdy – haflinger świetny jako konie jeździeckie.
- 2003 r.: Amiszy posiadali 38% haflingerów w USA (Farm and Dairy).