Kopanie (pawing) to unikalna komunikacja konia i mechanizm radzenia sobie z problemem. Jako lider musisz zrozumieć język ciała. Powody: ekscytacja, niecierpliwość, lęk, frustracja, stres, zła dieta, choroba, chęć uwagi.
Czas karmienia
Koń może kopać z radości/excitement. Ale jeśli nisko w hierarchii – czuje zagrożenie kradzieży jedzenia, kopanie = „zostaw moje”. Jeśli był wygłodzony i przyzwyczajony do braku jedzenia – głęboka kompulsja, trudna do wyeliminowania mimo znikania stresora.
Przyczyny i korekty
- Rzadkie karmienie, słabe siano, złe proporcje siana/ziarna → problemy behawiorowe/zdrowotne.
- Karmienie na ziemi → ryzyko zatkania piasku/ciał obcych → kolika. Karmnik podwyższony.
- Karmienie z dala od stada – brak zagrożenia.
- Unikaj przysmaków – tworzą lęk przy karmieniu, osłabiają autorytet.
- Min. 2x dziennie, mniejsze porcje częściej. Stałe godziny. Zmiany diety stopniowo. Świeża woda non-stop. Jakość siana, unikać nadmiaru ziarna. Ziarno = poziom aktywności. Min. 50% energii z siana/volumenu.
Modyfikacja zachowania
- Ignoruj negatywne zachowanie, jeśli nie szkodzi. Uwaga (dobra/zła) = utrwalenie. Chwal i daj uwagę TYLKO gdy przestanie kopać.
- Rozpraszacze: zabawki, towarzysz.
- Dużo ruchu i socializacji – zmniejsza frustrację i lęk.
Skutki
Kopanie tylko przy karmieniu – zazwyczaj niepowazne. Ale chroniczne: przewracanie karmników/wiader, niszczenie ścian, zużywanie kopyte, utrata podkówek, kopanie dziur. Długotrwałe = nerównowaga mięśni nogi (powtarzalny wysiłek).