Wybór podłoża to ważna decyzja, uwzględniająca indywidualne potrzeby konia. Podłoże daje ciepło i komfort, ale wymaga pielęgnowania, by nie stworzyć szkodliwych warunków. Różne materiały – każdy z zaletami i wadami.
Słoma
Najpopularniejsza od wieków. Ciepło, komfort, tania, łatwo dostępna. Niektóre rodzaje bardziej pyłowe. Chłonność zmienna, zazwyczaj dobry drenaż moczu. Wybieranie (mucking out) trudniejsze zależnie od typu. Łatwa utylizacja i wymiana. Wada: jadalna – problem dla niektórych koni.
Papier / Karton
Posiekane czasopisma/gazety – tania, dostępna. Karton też. Mniej pyłu niż słoma, lepsze dla koni jedzących podłoże. Gdy wilgotne, się skleją – ciężkie przy wybijaniu. Lżejsze – mogą powstawać luzy przy leżeniu/wstaniu.
Wióry / Pelety drewniane
Popularna alternatywa dla słomy, zwłaszcza dla koni jedzących podłoże lub z problemami oddechowymi. Lżejsze, łatwiejsze do wybijania, wspierają kopyta. Uwaga na jakość – tanie odpadki tartaka mogą mieć ostre wiórki i śmieci. Pelety: zalety wiórów w sprężonej formie, bezpieczniejsze, łatwiejsze czyszczenie, ale droższe.
Maty gumowe
Zazwyczaj z innym podłożem (brak chłonności). Bez dodatku – ogromny nakład pracy na higienę, by uniknąć chorób/brudu. Doskonałe wsparcie kopyta i kończyn – zmniejsza ryzyko urazów.
Len / Konopie
Rosnąca popularność: posiekane łodygi lnu/konopi. Jak słoma – chłonne, dobry drenaż, ale też jadalne. Droższe, dostępność ograniczona.
Mch torfowy
Czasem z innymi podłożami. Bardzo chłonny – wymaga pilnowania wilgoci. Stary styl, droższy, pyłowy. Komfortowy, mniej łatwopalny.
Brak podłoża
Opcja: brak podłoża. Łatwiejsze czyszczenie, niższe koszty. Mniej komfortu i ciepła. Dla niektórych koni działa, nie uniwersalne.