Czym jest cribbing
Cribbing u koni to nawyk podobny do palenia u ludzi. Uczy się z nudzy, zazwyczaj od kolegi, i trudno go wyleczyć. Uzależnia, bo wywołuje uwalnianie endorfin: koń wygięsa szyję, kurczy krtanię, powietrze trafia do żołądka. Endorfiny dają "high", koń uzależnia się od uczucia.
Eliminacja możliwości
U nowych kribberów: usuń krawędzie, za które mogą chwycić zębami. Nie pozwól na boksz z parapetem okienna, płot z desek, zadaszenie z żłobią. Konie kribjące latami trudniej odzwyczaić. W skrajnych przypadkach kribną na kładkach innych koni. Zawsze dostarczaj siano/pastwisko koniom kribniącym.
Urządzenia elektryczne
Elektryczność bywa skuteczna: prąd na ścianach boksu i płocie deskowym odstrasza od powierzchni do kribbingu. Niektórzy trenerzy stosują obojki z impulsem. Każde cribbing = szok, by koń nie kojarzył kribbingu z endorfinami. Wymaga konsekwencji.
Obojki antykribbingowe
Paski skórzane na szyi, dociskające krtanię. Idea: krtania nie otworzy się dość, by dać satysfakcję. U nowych kribberów często wylecza. U starych: na początku hamuje, potem się przyzwyczajają i kribną mimo obojka. Efekt: duże mięśnie szyi i gardła.
Procedura Forssella
Operacja usuwająca zdolność kurczenia krtani. Cięcie mięśni i nerwów w przedniej części szyi. Krytycy nie lubią – 60% sukcesu (Alpha Horse). Konie po operacji nie wykazują dyskomfortu. Rzadko blizny, zazwyczaj bezpieczne.