Zalety wełny
Wełniane koce pod siodłem: włókna rurkowe doskonale regulują temperaturę i odprowadzają pocie. Zapobiegają odrażeniom, amortyzują grzbiet konia. Wybór najlepszego koca zależy od właściwości rodzaju wełny.
Źródło wełny
Wełna od wielu zwierząt, ale do koców: wełna merino (owce australijskie) lub mohair (kozy angurskie). Obie wygodne, trwałe, elastyczne. Merino tańsze, łatwiej dostępne, często pralne na zimno bez kurczenia. Mohair może wymagać specjalnego czyszczenia. Niektórzy preferują jedwabistą fakturę mohairu – uważają, że koń czuje się lepiej.
Jakość
Merino: ocena długością i chwytem. Koc powinien być z wełny 7,5-12,5 cm (3-5 cali). Owce hodowane na mięso, nie wełnę -> pękanie włókien; łamliwa wełna szybko się zużywa, nie chroni konia.
Mohair: najlepsza jakość z RPA, ale dobre mohair z dowolnego regionu przy dobrej hodowli/zbiorze. Dobre = gęsty, subtelny kręcik, jedwabisty chwyt. Szybsze = niższa jakość.
Gatunki (Grades)
Gatunki to nie jakość absolutna, ale wartości odniesienia: drobność, wydajność, długość, kolor, jednorodność.
Merino: gatunek 20+ do koców. Niższy = złe inwestycja. Jeśli dostawca nie zna gatunku – dotknij: za cienkie = unikać.
Prędy (Yarns)
Wybierz trwałą prezdę. Wełna dziewicza (virgin) – delikatna, ale droga. Wełna odzyskana (recycled) – OK do koców. Ragg lub worsted – dobre: trwałe, łatwe do czyszczenia. Pot nie niszczy tkanki. Obie dają dobre amortyzację.