Reserpina to lek pochodzący z indyjskiego korzenia wężownika, wprowadzony w 1952 r. na nadciśnienie. Później jako środek przeciwpsychotyczny (uspokajający). Został zastąpiona lepszymi lekami z mniejszymi skutkami ubocznymi. Reserpina nie jest zatwierdzona jako lek weterynaryjny.
Tło
Reserpina to naturalny związek, wyciągany z wężownika od wieków. Tradycyjni zielnicy warzyli herbatę na nadciśnienie, ugryzienie węża, szaleństwo, cholerę. Herbata też uspokajała.
Działanie
Według Wedgewood Pharmacy, reserpina długotrwale uspokaja konie. Używano jej nielegalnie do uspokajania trudnych koni na wystawach lub prezentacji ekscytowalnych koni kupującym jako spokojniejszych. Też do sedacji koni na wymuszone odpoczynku. Trudno wykrywać, dopóki nie opracowano wrażliwszych testów. Testy komplikują podobne rośliny w suplementach i na pastwiskach.
Skutki uboczne
Nie testowano formalnie w weterynarii, dane anegdotyczne. U ludzi: wymioty, biegunka, arytmia, zatkanie nosa, impotencja, senność, bóle mięśni. U koni obserwowano: kolikę, łagodną biegunkę trwającą dniami, miejscowe pocenie się na grzbiecie i tylnych nogach. Objawy sedacji: lenistwo, opadające powieki, opuszczony penisa. Paraliż penisa u ogierów – możliwy skutek.
Ostrzeżenia
United States Equestrian Federation (USEF) zakazuje reserpinę w konkursach. Według regulaminu 2005 r.: „Każdy produkt jest zakazany, jeśli zawiera zakazany składnik lub jest lekiem wpływającym na wydolność jako stymulant, depresant, tranqulizer, znieczulenie miejscowe, substancja psychotropowa lub zakłócająca testy antydopingowe”. USEF ostrzega: unikać produktów o nieznanym składniku, by koń nie został zdyskwalifikowany za pozytywny wynik na reserpinę.