Pergolid – standard w chorobie Cushinga (PPID)
Kiedyś przy Parkinsonie u ludzi. FDA cofnął 2007 r. (ryzyko serca). W koniach wciąż podstawowy lek przy PPID (pituitary pars intermedia dysfunction). Objawy PPID: długie włosy nie liniejące, laminitis, częste moczenie/picie, nietypowe depozyty tłuszczu. Pergolid z aptek galenicznych (proszek, tabletka, płyn). Ogólnie bezpieczny, kilka skutków ubocznych.
Spadek apetytu
Niektóre konie tracą apetyt na początku. Konsultuj weterynarza: korekta dawki. Jeśli nie pomaga: lek w bezpiecznych słodyczach bez cukru / z jogurtem strzykawką. Zmiana formy (proszek/tabletka/płyn) może pomóc. Stopniowe zwiększanie dawki zamiast od razu pełna – unikniecie tego skutku.
Klacze hodowlane
Dr Barbara Forney (FEI): brak testów na klaczach w ciąży/laktacji ani na liczbie plemników ogierów. Badania na zwierzętach lab: wysokie dawki nie szkodziły płodowi, ale brak badań na płod/źrebku iaborcie u klaczy -> ostrożnie: NIE podawać klaczom w ciąży/planowanym hodowli.
Depresja ("zasłona pergolidu")
Dr Eleanor Kellon: utrata apetytu + utrata zainteresowania otoczeniem/towarzyszami, lenistwo, konie ze stawami/artrytyzmem bardziej "bolesne". Zazwyczaj mija w 2 tygodnie. Jeśli trwa dłużej -> weterynarz.