Iwermektyna wprowadzona na rynek w 1974 roku to lek przeciwwskazany do zwalczania pasożytów zewnętrznych (wszy, kleszcze, pchły) oraz pasożytów wewnętrznych (nicienie okrągłe) u ludzi i zwierząt. Związek ten wyizolowano z naturalnie występujących organizmów glebowych pobranych z boiska golfowego w Japonii. Według Topaz Pharmaceuticals, lek blokuje aktywność mięśniową człowieka lub zwierzęcia, co prowadzi do sparaliżowania i śmierci pasożytów.
Początki
W 1981 roku iwermektyna trafiła na światowy rynek weterynaryjny, lecząc stany pasożytnicze u zwierząt domowych, w tym psów, kotów i koni. Konie zazwyczaj przyjmują lek w formie doustnej. Od 1981 roku iwermektyna jest zatwierdzona do stosowania u koni w kontrolie inwazji pasożytniczych, takich jak nicienie kolcowe, nicienie włosowate, duże żołędziowe nicienie żołądkowe, nicienie płucne oraz rany letnie.
Wyniki testów
W latach 80. XX wieku weterynarze i firmy farmaceutyczne przetestowały dawki leku, aby upewnić się, że są one bezpieczne dla ras koni. U koni dawka doustna 1,8 mg/kg – dziewięć razy wyższa od zalecanej – nie wywołała objawów toksyczności. Jednak dawki 2 mg/kg (dziesięciokrotność dawki zalecanej) spowodowały zaburzenia widzenia, depresję i ataksję. Weterynarze i właściciele koni bali się przedawkowania, ponieważ różnica między dawką bezpieczną a toksyczną była mała.
Interakcja z wilczomleczem srebrzystym
Wczesnych lat 90. XX wieku zaobserwowano zespół u koni przyjmujących iwermektynę. Nawet przy prawidłowej dawce, konie, które po spożyciu leku pasły na trawach z wilczomleczem srebrzystym (głęboko zakorzenionym, szkodliwym chwastem), wykazały depresję, ataksję, problemy z wątrobą, encefalopatię wątrobową, utratę wagi, a czasem wpadły w śpiączkę. Według Uniwersytetu w Texas A&M, usunięcie rośliny z dieoty konia lub z pola pasiennego często prowadzi do wyzdrowienia. Wilczomlecz srebrzysty zdaje się zmieniać właściwości bariery krew-mózg, pozwalając na większe przenikanie iwermektyny do mózgu, gdzie wysokie stężenia mogą być śmiertelne. Nie wszystkie konie reagują tak samo, wiele z nich wyzdrowiewa, ale nie wszystkie – dodaje Texas A&M University.
Toksyczność
Według Department of Primary Industries, Parks, Water and Environment (DPIW), wilczomlecz srebrzysty jest toksyczny dla koni. Spożycie rośliny podczas leczenia iwermektyną może stworzyć silny truciznę. W latach 90. weterynarze i właściciele koni zgłaszali głównemu dostawcy iwermektyny obawy o działanie trujące, jednak firma nie wydała ostrzeżenia ani nie rozpoczyła badań.
Rozważania
Od 2008 roku Food & Drug Administration Center for Veterinary Medicine dąży do uzyskania funduszy na badania nad koniami, ale do 2010 roku nie przyznano żadnych środków. W USA iwermektyna dla koni jest sprzedawana jako produkt weterynaryjny i środek przeciwpasożytniczy w markach takich jak Zimecterin czy HeartGard, informuje Topaz Pharmaceuticals.