Mononatrium metyloarsenian (MSMA) to związek arsenkowy stosowany czasem "na wyrost" na pastwiskach z trawą bermudzką i łąkach z sianem. Stosowanie MSMA niezgodnie z etykietą jest nielegalne. Resztki arsenu w sienie budzą pytanie, przy jakim poziomie staje się niebezpieczne. Konie mniej podatne na zatrucie arsenem z MSMA niż bydło, ale wciąż w grupie wysokiego ryzyka.
Mononatrium metyloarsenian
Arsen to śmiertelny, toksyczny pierwiastek występujący w formie żółtej, czarnej i szarej. Związki arsenowe stosuje w środkach ochrony roślin. Arsenian ołowiu (herbicyd do drzew owocowych) związany z uszkodzeniami neurologicznymi u robotników. Arsenian miedzi był barwnikiem w słodyczach aż do XIX w. Ostatnio MSMA zastąpił arsenian ołowiu jako mniej toksyczną, organiczną formę arsenu w rolnictwie.
Ryzyka
Proszek arsenianu wapnia i ciekły arsenian sodu w starych budynkach stanowią wysokie ryzyko dla zwierząt gospodarskich. Konie i bydło chętnie zjadają trawy i siano opryskane MSMA. Związki arsenu uszkadzają małe naczynia krwionośne, zaburzając krwionapływ do narządów. Ograniczony przepływ krwi powoduje stan zapalny jelit, biegunkę, bolesność brzucha, pragnienie i upadłość. Dlatego zatruci konie często udają do wody. Śmierć następuje szybko, bez zewnętrznych objawów choroby. Jeśli koń przeżyje ponad tydzień, ostateczną przyczyną śmierci jest niewydolność nerek. Zatrucie arsenem nie ma znanej skutecznej przeciwskładnicy.
Bezpieczne stężenia
Siano z ponad 20 ppm (części na milion) arsenu z MSMA nigdy nie powinno być karmione ani sprzedawane. Żadne pole pasiennie nie powinno otrzymywać oprysku MSMA, by nie ryzykować zdrowiem koni. Praca z trawą/sienem zatrutym MSMA zagraża nie tylko koniom, ale też wszystkim, którzy mają z nim kontakt.
Status
EPA (Agencja Ochrony Środowiska) stwierdziła: "Wszystkie zastosowania MSMA, SMA, CAMA i kwasu kakodylowego (organiczne herbicydy arsenowe) nie kwalifikują się do ponownej rejestracji". Główny problem: możliwość przeniknięcia organicznego arsenu do gleby i wód pitnych. Stężenia arsenu z MSMA budzą też obawy o ryzyko nowotworów.
Testowanie
Potwierdzenie zatrucia arsenem wymaga analizy krwi, moczu, nerek, wątroby i żołądka konia oraz testowania podejrzanego źródła. Uzasadnienie roszczeń o zatrucie obejmuje pobieranie próbek pasz opryskanych herbicydami lub poszukiwanie dowodów w miejscach, gdzie mogło dojść do wycieku.