Uraz ścięgna zawieszeniowego u konia – anatomia, przyczyny, diagnostyka, leczenie, prognoza

Anatomia i funkcja

Łącznik zawieszeniowy (suspensory ligament) wspiera staw skokowy i amortyzuje. Biegnie od tyłu kolana w dół kości głównej, przyczepia do skoku z tyłu nogi. Uraz: od lekkiego rozciągnięcia do rozerw. Wszystkie rasy, dyscypliny – najczęściej konie sportowe (wyścigi, cutting, skoczki).

Lokalizacja urazów

  • Proksymalny – początek łącznika przy kości głównej (tył).
  • Ciało (body) – obszar poniżej proksymalnego do rozgałęzienia.
  • Gałąź (branch) – gałąź medialna i lateralna.
  • Dystalny – miejsce przyczepu do skoku.

Przyczyny

  • Przerzucenie stawu skokowego (hiperekstensja) przy dużych prędkościach / wysiłku.
  • Zmęczenie = większa podatność.
  • Zły balans kopyta + głębokie podłoże manęży.
  • Nierówny balans kopyta (jedna strona dłuższa) -> nadmierne obciążenie łącznika. Klucz: eksperckie uciskanie/opatrunki przez kowala.
  • Głębokie podłoże (miękkie, >10–12 cm) -> hiperekstensja skoku.

Diagnostyka

  • USG (ultrasonografia) – standard. Prawidłowe: białe, długie, nieprzerwane włókna. Uraz: szare/czarne obszary, nierówny układ włókien.
  • Proksymalne i distalne trudne (lokalizacja) – blokady nerwowe (diagnostic nerve blocks) i/lub scintygrafia kostna (nuclear scintigraphy: gamma-kamera + radioizotop).

Leczenie

  • Prowadzony spacer + boksowy odpoczynek.
  • Lód / krioterapia.
  • Laser zimny (cold laser).
  • Korekcyjne opatrunki.
  • Wstrzykiwania: kwas hialuronowy (żel łączący/ślizgowy/ochronny) lub kortykosterydy.
  • Terapia elektromagnetyczna.

Prognoza

  • Po 60 dniach – USG kontrolne. Często powrót do pracy przed wyleczeniem na USG.
  • Ryzyko nawrotu: zbyt krótki czas gojenia / zbyt szybki powrót do treningu.