Choroba kości łódkowej (nawikularna)
Przyczynia się do kulawizny po wysiłku, ustępującej w spoczynku. Zapalenie worka ślizowego, głębokiego zginacza i kości łódkowej. Przyczyna niejasna, genetycznie dziedziczona (od matki lub ojca). Ryzyko wyższe przy wadach kopyta. Diagnoza: RTG kości łódkowej. Leczenie objawowe: spoczynek, Leki przeciwzapalne, ortopedyczne podkowanie, blokady sterydowe. Największy postęp daje korekcyjne podkowanie. Skrajne przypadki – operacja.
Pęcherzyca skórna stykowa (JEB) – "czerwona stopa"
Pęcherze na skórze, odstawanie kopyta (odstawianie martwego tkanki). Objawy wkrótce po urodzeniu, bez interwencji śmierć z powodu infekcji. Nawet przy leczeniu zazwyczaj eutanzja. U belgijskich koni: mutacja genu recesywwnego – obaj rodzice muszą być nosicielami. Jeden gen = nosiciel bez objawów. Test DNA wykrywa nosicielstwo. Krzyżowanie nosiciel z nie-nosicielem daje zdrowe żółwiaki, ale 50% będzie nosicielami.
Herpeswirus konny (EHV)
Zakażenie głównie młodych koni (80% do 2 r.ż.). Objawy: wodnisty wypływ z nosa, brak apetytu, gorączka, apatia, kaszel, duszności, wypływ z oczu. Leczenie: leki na gorączkę i przeciwzapalne, u koni bez apetytu – nawadnianie i elektrolity. Prewencja: szczepienia EHV-1 i EHV-4 (zmniejszają objawy u żółwiaków, zapobiegają u starszych). Szczepienia przypominające wzmacniają ochronę.