Pergolid przy chorobie Cushinga u koni

Pergolid (Permax) – leczenie farmakologiczne PPID u koni

Pergolid: lek na chorobę Parkinsona u ludzi (wycofany w 2007 r. w USA, ale dostępny w medycynie weterynaryjnej). Weterynarze stosują go jako złoty standard leczenia PPID u koni.

Mechanizm

PPID = nadmiar kortyzolu (guz przycielicy lub sterydy). Pergolid → ↑ dopamina w mózgu → ↓ kortyzol.

Czas trwania

  • Zazwyczaj do 21 tygodni początkowej terapii (Recovery EQ), potem dawka utrzymująca dożywotnio.

Schemat dawkowania

  • Start: ok. 0,5 mg/dobę (Wedgewood Pharmacy).
  • Po kilku tygodniach: badanie kortyzolu (ACTH, TRH test).
  • Jeśli kortyzol nie spadł – zwiększ dawkę (typowo do 1–2 mg/dobę, max 5 mg).
  • Tabletki rozkręcane do karmy (czesto z melasą/jogurtem na smak).

Skutki uboczne

  • Najczęstsze: spadek apetytu (zazwyczaj przechodzi po 1 tygodniu).
  • Inne: hipotensja, zawroty, bóle głowy, problemy żołądkowe, anemia, infekcje dróg oddechowych, halucynacje (rzadkie).

Ciąża

  • Wpływ na płód nieznany → rzadko przepisuje się klacom w ciąży.

Monitoring

  • Regularne badania: ACTH, insulinę, glukozę, morfologię, biochemię (wątroba/nerki).
  • Obserwacja: apetyt, woda, sierść, kopyta, nastroj.

Podsumowanie

Pergolid to najskuteczniejszy lek na PPID. Wymaga recepty, cierpliwości (tytrowanie dawki), monitorowania i akceptacji ryzyka spadku apetytu. Wczesne wdrożenie = lepsza kontrola laminity i hirsutyzmu.