Wstęp
Opieka nad koniami to praca na pełen etat. Mimo swojego rozmiaru i siły są niezwykle delikatne stworzenia. Zapalenie podnóżka (founder) to jedna z najgroźniejszych i najczęstszych chorób koni. Stare powiedzenie „brak kopyta – brak konia” jest bolesnie trafne. Rozpoznanie zapalonego kopyta często sprowadza się do dokładnego badania fizycznego. Dotykiem i dobrym wzrokiem powinieneś ocenić, czy kopyto zapadło. Artykuł podpowiada, na co zwrócić uwagę.
Instrukcja krok po kroku
- Zrozum istotę choroby. Zapalenie podnóżka to stan, w którym kość trzewna w kopicie obraca się, a włókna łamaniowe odłączają się od ściany kopyta. Może być śmiertelne, jeśli nie zostanie zatrzymane. Zapalone kopyto często widać gołym okiem, choć łagodne przypadki są trudniejsze. Badanie wymaga dobrego światła, możliwości podniesienia nogi i obserwacji konia w ruchu.
- Przejrzyj kopyto, gdy koń stoi na czterech nogach. Zapalone kopyta mają charakterystyczny kształt. Górna część przy pasie koronarnym wygląda normalnie. Na połowie wysokości kopyta następuje gwałtowny, ostry zwrot w bok, w dół lub na stronę.
- Obracaj konia i patrz na kopyto z każdej strony. Od „punktu zapalenia” w dół kopyto jest wyraźnie zdeformowane. Może przypominać sanki lub spiczasty nos buta. Widoczne są wyraźne „grzebienie” – niemal fale na powierzchni rogu.
- Podnieś kopyto i zbadaj je z dołu. Czasem kopyto zagina się pod siebie, nabierając kształtu kołaczkowatego. Znowu widać zdrową górną część i martwiący się fragment poniżej „linii zapalenia”.
- Dotknij ścianę kopyta, przykrywając je dłonią. Oprócz oczywistej chromoty szukaj ciepła w kopicie. Gdy koń wyzdrowieje (co zdarza się często), widać i czuje zdrowy róg rosnący od góry, a zapalony w wyraźnych grzebieniach poniżej.