Wstęp
Niezależnie od tego, czy masz własnego konia, czy jeździsz cudzym, warto znać różne elementy sprzętu. Istnieje wiele typów obręczy konnych: piersiowe (trzymają siodło), martingale (pomoc treningowe), do zaprzęgu, do walki z nawykami.
Obręcze piersiowe (Breast Collars)
Wielu jeźdźców ma problem z cofaniem się siodła, zwłaszcza w terenie pagórkowatym. Obręcz piersiowa zapobiega przesuwaniu i daje bezpieczeństwo. Dla obu stylów (western/angielski) dostępne dobre modele. Mocuje się je do pierścieni przy przednicy siodła, a podbrczak przechodzi przez pierścień na dole obręczy. Ważne: regulacja – siodło nie cofa się, ale obręcz nie uciska łopatki konia.
Obręcze robocze (Work Horse Collars)
Wciąż wiele koni pracuje na farmach. Obręcze ułatwiają ciągnięcie pługów. Kładzie się je na szyi konia, linie idą od ust konia przez pierścienie obręczy do rąk prowadzącego.
Martingale
Podobne do obręczy piersiowych (mocowane do siodła), ale często jako pomoc treningowa. Niektóre łączą riędzie boczne ze siodłem – pomagają koniowi ustawić głowę i poruszać się w ramie. Inne chronią pozycję nad przeszkodami – używane na polowaniu i w skokach.
Obręcze przeciw chrapaniu (Cribbing Collars)
Niektóre konie nabierają złych nawyków – najgroźniejszym jest chrapanie (cribbing): koń chwyta stwardniałą powierzchnię (np. drzwi boksy) i wsysa powietrze. Prowadzi do kolik – ostrego, potencjalnie śmiertelnego stanu. Obręcz przeciw chrapaniu dociska się, gdy koń wsysa powietrze, robiąc to nieprzyjemnym i łamiąc nawyk. Zakłada się tak, by drążki obręczy leżały po bokach szyi tuż za głowie. Regulacja: luźna w spoczynku, dociska tylko przy próbie chrapania.
Obręcze do zaprzęgu (Driving Collars)
Zaprzęg to popularna dyscyplina. Obręcze trzymają riędzie w miejscu, zapobiegając ślizganiu się. Kładzie się je na szyi podobnie do obręczy pługowej. Riędzie idą od ust w uzdzie, przez otwory w obręczy do rąk woźniczego.