Konie mają w jamie ustnej naturalną lukę bez zębów – tam pasuje uzda. Działa ciśnieniem na wrażliwe pasy. Materiały różne, dziś głównie metal. Najstarsza uzda z Pazyrk, Syberia – ok. 3000 r. p.n.e. (chłod zachował konie i uprawę).
Snaffle (prosta)
-
Najprostsza, najtańsza. Dla początkujących jeźdźców – najmniej bólu. Rodzaje: bar snaffle (jedna prosta pręt) vs broken snaffle (złożona w środku). Złącze leży na języku.
Wyścigowe (Racing)
-
Najczęstsze: D-ring snaffle (pierścień jak litera D). Prosta lub złożona. Czasem wystawki metalowe dla większej kontroli. Dexter (od nazwiska żokeya) – snaffle + duży pierścień wokół szczęki.
Podwójna uzda (Double Bridle)
-
Dwa typy uzd + dwa pary powód – dla zaawansowanych. Lekkie dotknięcie steruje. Zazwyczaj curb + snaffle. Łańcuch pod szczęką przy curb H-shaped.
Konie chodzące (Gaited)
-
Rasy np. Tennessee Walker – wytrenowane na wykrajone chody. Urządzenia na kopytach + uzdę kontrowersyjne: twisted wire, long shank. Kształt ciężkiego curb, ale z wystawkami do bólu.
Hackamore
-
Ciśnienie na nos, nie na pasy. Niektóre bez uzdę, inne z cienkim prętem do stabilizacji. Najłagodniejsze, ale wymagają doświadczonego jeźdźca. Nieśmiały jeździec z hackamorem zrobi więcej bólu niż ze zwykłą snaffle.