Dzisiejszym jeźdźcom dostępnych jest setki uzdełek, ale nie zawsze tak było. Pierwsze uzdełki to prawdopodobnie tylko lina wokół dolnej szczęki, która powoli ewoluowała do dzisiejszych konstrukcji.
Początki
Wczesni jeźdźcy sterowali koniami ciśnieniem nóg, inni używali prymitywnych hakamorów lub liny na szczękę. Inni wytwarali proste uzdełki z kości, drewna, a nawet rogów zwierząt.
Uzdełki metalowe
Historycy datują najstarsze metalowe uzdełki na Mezopotamię ok. 1500 r. p.n.e. Wiele z nich miało już wpust i policzki podobne do dzisiejszych.
Modyfikacje
Ksenofon ok. 440 r. p.n.e. rozpoczął modyfikacje wczesnych uzdełek. Zasłużył na opracowanie pierwszych standardów jeździectwa i ulepszenie uzdełek. W średniowieczu rycerze dodawali wysokie wpusty (porty) i długie policzki (shanki), by kontrolować duże, temperamentowe konie.
Późniejsze zmiany
W XIX wieku dostępnych było wiele wzorów uzdełek, dostosowanych do różnych dyscyplin. Pojawily się też próby doboru uzdełka do indywidualnego konia, a nie tylko do umiejętności jeźdźca.
Dzisiejsze uzdełki
Według "The History of Bits", większość dzisiejszych uzdełek dzieli się na trzy kategorie: uzdełka zgubne (snaffle), uzdełki dźwigowe (curb) i uzdełki zgubno-dźwigowe (gag). Każda działa na inną część anatomii konia: na kark (poll), żachy (bars), niebienie lub język. Materiały: od tradycyjnych metali po syntetyki.