Siodła angielskie używane są na całym świecie, w wszystkich dyscyplinach FEI i igrzyskach olimpijskich, z wyjątkiem nowo zatwierdzonych reiningu i vaultingu. Uważa się je za najbezpieczniejsze i najwygodniejsze dla konia, zapobiegające uszkodzeniom mięśni i bólu podczas jazdy. Dostępnych jest wiele typów, a wybór zależy od stylu jazdy i preferencji jeźdźca. Źle dopasowane siodła mogą mieć poważne negatywne skutki zdrowotne dla konia.
Historia
Jeźdźcy w Europie w XVIII w. używali głównie siodeł z wysokim pommelem, opartych na siodłach do byków i pracy z bydłem. Gdy polowanie na lisy stało się popularne w Anglii, nowy design siodła stał się ważny. Powstało siodło mniej obciążające i mniej bolesne przy skokach. To siodło, zwane angielskim łowieckim (English hunting saddle), było przodkiem wszystkich późniejszych siodeł angielskich. Z latami kształty się zmieniały, by nadążać za nowymi stylami: WKKW (eventing), skoki przeszkód (show jumping). Nowe siodła dają większy komfort i bezpieczeństwo obu.
Funkcja
Siodła angielskie dają wsparcie jeźdźcowi i ochronę koniowi. Przy właściwym dopasowaniu umożliwiają jazdę i skoki bez utraty równowagi, uszkodzeń mięśni czy bólu – problemy typowe przy jeździe gołej lub innych stylach siodeł. Każdy typ siodła angielskiego jest projektowany pod styl jazdy i poprawia naturalne zdolności konia i jeźdźca. Większość designów dąży do maksymalnej swobody ruchu konia przy skokach i biegu.
Cecharakterystyka
Różne siodła mają wariacje w дизайне siodełka, wysokości, długości skrzydeł (flaps) i stez. Siodła dresuażowe, wszechstronne (all-purpose) i WKKW: 14-19 cali. Siodła saddle seat: 17-22 cale. Drzewo (tree) z warstw drewnianych wzmocnionych stalą sprężynową – minimalna elastyczność. Na drzewo kładzie się wypełnienie i skórę, skóra na wszystkich stronach bazy drzewa tworząc panele, skrzydła i siodełko. Skóra bydlęca (cowhide) to standard, inne skóry też używane. Panele pod siodłem wypełniane wełną, tańsze siodła – materiałami syntetycznymi. W przeciwieństwie do australijskich stock i westernowych, siodła angielskie nie mają rogów ani elementów wystających nad drzewo.
Typy
Główne różnice: długość skrzydła, położenie siodełka, kształt. All-purpose / eventing: głębsze siodełko, długie skrzydło bardziej do przodu – do skoków i płasko. Główne użytkownicy: amatorzy i juniorsi. Skokowe (jumping): do show jumpingu, foxhuntingu, stadium, cross-country. Skrzydło wycięte do przodu – krótsze stezy. Dresuażowe (dressage): bardzo proste skrzydło – idealne do dłuższej nogi na płasko. Inne: endurance, showing, racing, polo, saddle seat, side-saddle (boczne – kobiety do XIX w., teraz antyki). Wybór: przeznaczenie i komfort. Profesjonalne dopasowanie konieczne. Źle dopasowane = siniaki, bóle, problemy behawioralne.
Rozważania – dopasowanie
Kluczowe z wielu powodów. Źle dopasowane siodło: problemy plecowe konia, złe mięśnie, zanik grzbietu, wgłębienia za barkami -> lordoz (swayback), ucisk nerwów. Objawy: ból pleców, wygięcie, zapięcie szczęki, niechęć do zwracania, buczenie, wyrzucanie, nierównomierne zużycie kopyte, skrócony poskok, nierówny pót pod siodłem. Jeździec też może cierpieć. Każdy sygnał złego dopasowania traktuj poważnie.