Małe konie – wielkie wymagania
Pochodzenie koni miniaturowych budzi dyskusje, ale dokumenty historyczne wskazują, że małe konie towarzyszyły królewskim dworom już w XVII wieku. Choć mały rozmiar ułatwia ich utrzymanie, większość zasad opieki jest identyczna jak u koni wielkości standardowej. Konie miniaturowy mają jednak specyficzne wymagania co do schronienia, karmienia, szczepień i pielęgnacji kopic.
Cecha charakterystyczna
Koń miniaturowy mierzy w grzbiecie od 28 do 38 cali. Selekcja genetyczna i wprowadzenie genu „karłowatości” celowo stworzyło mniejszego konia. Oficjalnie rasą „koń miniaturowy” są w rejestrach USA od 1970 r. Są zazwyczaj łagodne, czułe i chętne do współpracy. Ich maści występują w wielu odmianach: biały, czarny, gniady, kasztanowaty, buckskin, siwy, pinto, palomino.
Schronienie
Ze względu na mały rozmiar konie miniaturowy potrzebują dodatkowego przepływu powietrza w bokach. Zapewnia to możliwość swobodnego patrzenia ponad przegrody i brak dużych przeszkód blokujących naturalną cyrkulację powietrza w stajni. Zalecany bokser o wymiarach minimum 10x10 stóp z 4-calową ściółką ze słomy. Ogrodzenie musi mieć niskie rągi i gęsto rozmieszczone belki, by zapobiec ucieczkom.
Karmienie
Konie miniaturowy powinny otrzymywać pastwisko bez chwastów i roślin trujących. Dobrze dobrane paszy zaspokajają większość potrzeb odżywczych. Jeśli dobre siano jest ograniczone, uzupełnij dietę lucerną, koniczycą lub sianem z traw. Pasza skupiona nie powinna przekraczać 1,25 funta na 250 funtów masy ciała na jedno karmienie. Unikaj przekarma – prowadzi do otyłości, obrzęku (founder) lub koliki. Najczęstsza przyczyna śmiertelności, którą można zapobiec, to kolika.
Szczepienia
Konie miniaturowy wymagają tych samych szczepień rocznych i półrocznych w tych samych dawkach co konie wielkości standardowej. Miesięcznie podawaj dawkę odrobaczacza na 250 funtów. Szczepienia na grypę, wściekliznę, rhino, tetanus, encefalomielitę konną, wirusa Nilu Zachodniego i inne choroby specyficzne dla regionu. Przedawkowanie leku bute (fenylobutazon) jest ryzykowne – skonsultuj się z weterynarzem. Fenylobutazon stosowany u dużych koni może u miniaturowych wywołać ciężkie wrzody żołądka.
Pielęgnacja kopic
Konie miniaturowy częściej przejadają się, dlatego są narażone na obrzęk (founder). Kopyta czyść codziennie kopytnicą, usuwając brud i kamienie z roga i między podeszwą a widelcem. Nóżem do kopyta usuwaj martwe tkanki wzdłuż podeszwy od pięty do czoła. Konie miniaturowe nigdy nie powinny być podkowane, ale wymagają profesjonalnego obcinania kopic przez kowala co 6–8 tygodni.
Towarzysztwo
Konie miniaturowy są szczęśliwsze i lepiej zbalansowane, jeśli mają towarzysza – innego konia miniaturowego lub małe zwierzę, np. kozę. Konie to zwierzęta stadne, interakcja jest kluczowa. Izolowanie prowadzi do problemów behawioralnych.