Jazda angielska (English riding) to kilka dyscyplin jeździeckich, które wywodzą się z Europy. Należą do nich: jazda na siedzeniu łowieckim (hunt-seat), dresaż (dressage) i konny triathlon (eventing). W Ameryce styl saddle-seat często nazywany jest „angielskim”, choć to przede wszystkim styl amerykański. Ogólnie jazdę angielską kontrapuje się do dyscyplin westernowych.
Instrukcje
Wybór dyscypliny jeździeckiej
Rozróżnij styl westernowy i angielski. Western używa uprzęży „kaubojskiej” – siodła z rogiem (saddle horn). Istnieje wiele dyscyplin westernowych z własnymi podstylami uprzęży, typami koni i zawodami: western pleasure, barrel racing, reining i inne.
Rozpoznaj różne dyscypliny angielskie. Hunt-seat wywodzi się z parforce'u (fox hunting). To też styl konkursów hunter-jumper. Dresaż to dyscyplina bez skakania, kładąca nacisk na siłę i koordynację konia oraz wyrafinowaną komunikację koń-jeździec. Eventing (WKKW) łączy trening dresażowy i skakania, a także galop i skakanie na trasie terenowej (cross-country).
Zdecyduj, jaki typ jazdy angielskiej chcesz się uczyć. Czynniki: czy planujesz własnego konia, ile dni w tygodniu możesz trenować, Twój wiek i kondycja, czy chcesz startować w sporcie jeździeckim, co ogólnie przyciąga Cię w koniach i jeździectwie.
Znalezienie trenera
Pytaj kandydatów do trenera o styl jazdy angielskiej, jaki prowadzą. Osoba hunter-jumper uczy hunt-seat, entuzjasta dresażu – dresażowe siedzenie. Eventer uczy kombinację hunt-seat i dresażu, z nieco innym użyciem siedzenia i nog niż jeździec hunt-seat. Wybierz trenera, który jeździ stylem, który chcesz się nauczyć.
Sprawdź doświadczenie trenera. U kogo się uczył i na jakim poziomie jeździ. Dobry trener nie musi być w średnim wieku z dekadami doświadczenia. Może to być młody dorosły startujący w zawodach, który sam ma dobrego trenera.
Dowiedz się, czy trener ma konie szkolne (school horses). To dobrze wytrenowane, zrównoważone zwierzęta przyzwyczajone do początkujących. Najlepsze na start.
Nauka podstawowej pozycji angielskiej
Usiądź w siodle na trójkącie utworzonym przez kości biodrowych i kość łonową. To podstawowe siedzenie dla każdej dyscypliny angielskiej.
Dostosuj długość sztychów tak, by w kolanie był kąt nieco szerszy niż 45 stopni. Doświadczeni jeźdźcy dresażowi jeżdżą z dłuższymi sztychami, jeźdźcy skakujący – z znacznie krótszymi. Początkujący zaczynają w środku. Częsta miara: sztycha o długości ramienia, jeśli pięść jest na drążku sztychy, a sztycha w pachwinie.
Spójrz na kolana. Jeśli widzisz palce przed nimi, wycofaj nogę, by palce zniknęły pod kolanami.
Wyciągnij barki do tyłu i w dół. Ustaw górną część ciała tak, by barki, biodra i pięty były w jednej linii.
Przenieś wagę w pięty, by pięty były niżej niż drążek sztychy.
Połóż ręce nad i nieco z boków kłębu konia. Utwórz linię prostą od łokcia, przez dłoń, do pyska konia wzdłuż wodzów. Jesteś teraz w podstawowej pozycji angielskiej.