Angielska jazda konna wywodzi się z Anglii. Grupy łowieckie potrzebowały przebijać się przez krzaki i przekraczać przeszkody, by podążać za psami i zwierzyną, a konie były odpowiedzią. W nowoczesnych amerykańskich ringach pokazowych, dyscypliny angielskie to wystawa współpracy i kontroli zespołu koń-jeździec. Jazda angielska służy też do nauki jeździectwa i równowagi nowych jeźdźców.
Ekwipunek jeźdźca
Jeźdźcy angielscy używają specyficznego obuwia i odzieży nóg. Brydżowe spodnie z bawełny lub lycry i wysokie, cienkie skarpety idą pod krótkie buty paddockowe lub wysokie buty do kolana. Skórzane/zwierzęce półbuty (half chaps) nałożone na spodnie są ostatnim elementem, do trzymania się konia. Kaski są niezbędne, a jeźdźcy używają krótkich kijek (crop) w razie potrzeby.
Uprawa konia (Horse Tack)
Pod siodło kładzie się stepowy podkład (quilted saddle pad) pod siodło do polowania (hunt seat) lub uniwersalne (all-purpose). Siodła hunt seat bliskiego kontaktu (close-contact) używa się do skakania; uniwersalne do pracy na manężu. Girth (podbrzusze) dociska siodło wokół konia. Na końcu na głowie konia zakłada się uzdę z okrągłą liną (circular rein) i nosebandem.
Gang angielskie (English Gaits)
Specyficzne gangi angielskie to trot i kanter (canter). Troting polega na ruchu w górę i w dół w siodle (posting) na manężu lub na pokazie. Kanter to gang falisty szybszy od trotu, jeżdżony przez wyciąganie się z siodła, używany głównie do skakania.
Dyscypliny angielskie (English Disciplines)
Skokowe hunt seat to główna dyscyplina dla jeźdźców angielskich. Inne dyscypliny pokazowe to saddle seat i dressaż, oba pokazujące działanie nóg przy trocie i grację konia. Dodatkowo, eventing (konkurs kompletny) to zawody trójfazowe, zaczynające się od dressażu, następnie skoków w terenie (cross-country) i skoków na manężu (show jumping).