Oba typy sedłów przeznaczone są dla jeźdźców dyscypliny angielskiej. Oba pasują do każdego uzdy angielskiej i gebitu. Ale siodełko dressageowe służy do konkretnego sportu, a all-purpose – jak nazwa wskazuje – do wielu dyscyplin, w tym dressage'u.
Historia
-
Siodełka dressageowe starsze od all-purpose. Dressage bazuje na zasadach jazdy kawalerii Greka Ksenofonta (431–350 p.n.e.). Wiele wieków później sedła kawaleryjskie na Gobelinie z Bayeux przypominają sedła dressageowe. Dressage nazywano "military test riding", stało się dyscypliną olimpijską w 1912 r. Skakanie konno rozwinęło się pod koniec XIX w. we włoskiej kawalerii. Siodełko typu forward seat, z którego wywodzi się all-purpose, wymyślił prawdopodobnie kap. Frederico Caprilli (1868–1907).
Identyfikacja
-
Oba typy z tych samych materiałów i kolorów. Ale klapki dressageowe wiszą pionowo, niemal przylegając do girtha. Nie mają podkolanówek typowych dla all-purpose i sedłów skoczkowych. Kształt siedziska (wygięcie pod pośladkami) też inny – w dressageowym wyrazistej.
Znaczenie
-
Siodełko dressageowe zachęca do długiej nogi i głębokiego, stabilnego siedzenia. Ta pozycja pomaga konowi zebrać się (zbilansować) do figur dressageowych. All-purpose z kolei zachęca do uniesienia się z grzbietu konia i przechylenia do przodu – by koń mógł skakać.
Zastosowanie
-
Siodełka dressageowe tylko do dressage'u. Nie do skakania – długa noga i głębokie siedzenie uniemożliwiają właściwe uniesienie się przy skoku, co sprawia, że koń zwalnia lub skacze niezgrabnie. All-purpose: dressage, skoczenia, rajdy.
Spekulacje / Rekomendacje
-
Dressageowe – dla średniozaawansowanych i zaawansowanych skupiających się na dressage. Dla początkujących i rekreacji – all-purpose (czasem "general purpose"). Nowicjusze łatwiej z podkolanówkami, których dressageowe nie mają – pomagają znaleźć równowagę.