Most „Galloping Gertie” (Tacoma Narrows Bridge) zawalił się z powodu niestabilności aerodynamicznej wywołanej drganiami wiatrowymi.
Projekt mostu
Wąski chodnik i elastyczne linie zawieszenia czyniły go wrażliwym na siłę wiatru.
Warunki wiatrowe
W dniu katastrofy wiatr był silny i miał specyficzną częstotliwość, która zarezonowała z częstotliwością własną chodnika mostu. Powstały drgania pionowe – jak ogromna flaga w wietrze.
Niestabilność aerodynamiczna
Z narastaniem amplitudy drgań, interakcja wiatru z chodnikiem stawała się coraz niestabilniejsza. Powstała pętla sprzężenia zwrotnego: wiatr wzmocnił drgania.
Rezonans
Częstotliwość wiatru zgodna z częstotliwością własną mostu → zjawisko rezonansu. Drgania wzrosły do momentu, gdy konstrukcja nie wytrzymała sił i się zawaliła.
Prościej: Wiatr działał jak niewidzialna gigantyczna ręka pychająca i ciągnięcia most, aż ten pękł.
To klasyczny przykład, jak kluczowe jest zrozumienie interakcji konstrukcji z wiatrem przy projektowaniu bezpiecznych mostów. Katastrofa Tacoma Narrows zapoczątkowała duży postęp w inżynierii mostów i aerodynamicznej.