Oto awaria:
* Projekt mostu: Projekt mostu z jego stosunkowo wąską talią i elastycznymi kablami zawieszenia sprawiły, że jest podatny na siły wiatru.
* Warunki wiatru: W dniu upadku wiatry były silne i miały specyficzną częstotliwość, która rezonowała z naturalną częstotliwością pokładu mostu. To spowodowało, że most oscyluje pionowo, jak gigantyczna flaga machająca na wietrze.
* Niestabilność aerodynamiczna: W miarę wzrostu oscylacji interakcja wiatru z pokładem mostu stała się coraz bardziej niestabilna. Stworzyło to pętlę sprzężenia zwrotnego, w której wiatr dodatkowo wzmocnił oscylacje mostu.
* Rezonans: Częstotliwość wiatru pasowała do naturalnej częstotliwości mostu, co prowadzi do zjawiska zwanego rezonansem. To wzmocniło oscylacje mostu, dopóki struktura nie będzie już mogła wytrzymać sił i nie zawalił się.
Mówiąc prostsze: Wiatr działał jak gigantyczna niewidzialna ręka pchająca i ciągnąca most, powodując, że kołysał się i ostatecznie rozpadł.
To wydarzenie jest klasycznym przykładem tego, jak zrozumienie interakcji między strukturami a wiatrem ma kluczowe znaczenie dla projektowania bezpiecznych i niezawodnych mostów. Upadek mostu Tacoma Narrows doprowadził do znacznego postępu w projektowaniu mostów i inżynierii wiatrowej.