Praktyczny strój nabożników i ich wierzchowców
Nabożnicy, często romantyzowani w folklorze, ubierali się praktycznie. Ich odzież pomagała im się wtopić w zwykłych podróżnych, jednocześnie dając wolność ruchów.
Dla nabożnika
- Smutne ubrania: Stonowane kolory jak brąz, szary czy czarny pomagały im nie przyciągać uwagi. Preferowali proste, luźne ubrania, takie jak portki, kamizelki i długie płaszcze.
- Praktyczne buty: Solidne buty skórane zapewniały stabilność przy chodzie i jeździe, z dobrym podporem kostki.
- Kapelusze: Szerokokrzowe filcowe lub słomiane kapelusze chroniły przed słońcem i deszczem.
- Maski: Maska lub materiał na twarzy bywa używany do ukrycia tożsamości.
- Broń: Zazwyczaj pistolet lub dwa, szabla i kinжал – często pistoley kamienne, powszechne w Anglii tamtego czasu.
Dla konia
- Prosty siodełko: Prosty, utilitarny projekt dla komfortu i stabilności w długich przejazdach.
- Uzda: Praktyczna skórzana uzdza z trzonkiem do sterowania koniem.
- Użę: Mocne skórzane użę, nie nadmiernie ozdobne.
- Kocowanie: Wełniane lub solidne kocu chroniły konia przed zimnem.
Ważna uwaga: Barokowy wizerunek nabożników z książek i filmów jest w dużej mierze nieprecyzyjny. W rzeczywistości dążyli do bycia niepozornymi, dopóki nie byli gotowi do działania.