W początku XX wieku nie istniała konkretna rasa przeznaczona do skoków przez przeszkody. Używano koni silnych, atletycznych i wszechstronnych, z dobrą mieszanką mocy i zwinności.
Typowe typy koni
Pełne krew angielskie
Cenione za szybkość, wytrzymałość, zdolność do skakania, atletyzm i elegancję.
Konie polowe (hunter)
Hodowane do polowań, posiadały siłę, zdolność skakania i odwagę.
Półkrewne (half-breds)
Mieszanki, często z krwią pełnej krwi angielskiej, oferujące połączenie atletyzmu i temperamentu.
Ciepłokrewne (warmbloody)
Choć nie były jeszcze powszechnie uznawaną kategorią, krzyżówki pełnej krwi z rasami wiozłowymi (np. hanowerańskie) zyskiwały popularność dzięki rozmiarowi, sile i zdolnościom skakania.
Wtedy nacisk kładzono na ogólną atletyzm i temperament, a nie na konkretną rasę. Konie wybierano pod kątem indywidualnych zdolności i przydatności do skoków. Kluczowe cechy: siła, zwinność, talent skakacza, odwaga i spokojny, reagujący temperament.
Skoki przez przeszkody w obecnej formie wciąż ewoluowały na początku XX wieku; specjalizacja rasowa na ten sport pojawiła się dopiero później, w drugiej połowie XX wieku.