Filozofia
Dla Indian Amerykańskich koń to nie narzędzie – to przyjaciel, partner, równe istota. Cel treningu: NIE złamanie ducha, ale budowa zaufania, zrozumienia i wzajemnego szacunku. To wynika z głębokiego szacunku dla wszelkiego życia.
Historia
Konie kluczowe do przetrwania. Indianie Płaskowyżowi (Plains) najbardziej – ogromne tereny, polowania na bizony. Łapali mustangi, niektórzy plemię (Nez Perce) hodowali Appaloosy. Wiązka konia-zjeźdźca przetrwała w plemięch kultywujących tradycje.
Relacja
Równość. Koń = towarzysz, nie narzędzie. Szacunek wzajemny. Dlatego ich konie ich szanowały.
Praca z gruntu (Groundwork)
Zanim wsiadą – rozmowy, karmienie, gładzenie. Mały zadania z gruntu. To ułagadnia konia, buduje chęć współpracy.
Jazda
Koc na grzbiecie – czas na przyzwyczajenie. Stopniowe siadanie, głos, gładzenie – spokój. Pierwsze komendy: stój, jedź, skręć. Pierwsze jazdy: NIGDY nie pospieszane, bardzo spokojne, powolne.
Dziedzictwo: Te metody żyją dziś w plemiąch i w naturalnym horsemanshipie – cierpliwość, obserwacja, partnersztwo zamiast dominacji.