Przed wynalezieniem samochodu, zaprzęg oznaczał sterowanie wozem lub karecą zaprzężoną koniem. Dziś jazda zaprzęgowa to sport dla koni miniaturowych i ciężkich. Jeśli chcesz w nim uczestniczyć, potrzebujesz wozu i uprzęży. Składanie uprzęży może być mylące, jeśli nie wiesz, na co patrzysz.
Uzdewka (Bridle)
Uzdewka służy kierowcy do sterowania koniem. Uzdewki zaprzęgowe różnią się od jeździeckich tym, że mają okluzje (blinkers), zapobiegające koniowi widzeniu tego, co obok i za nim. Koń widzący tył i boki może się rozpraszać. Okluzje utrzymują skupienie. Uzdewka może mieć też policzkowe (check rein), przyczepne do siodła, by zapobiec koniowi opuszczaniu głowy i kopaniu.
Ojciec (Collar)
Ojciec to zazwyczaj wypełniona pętla, którą koń nosi pod podstawą szyi, przy mostku piersiowym. Łączy się z uprzążą, by koń mógł opierać się piersią, by poruszać wozem.
Siodło (Saddle)
Siodło zaprzęgowe idzie za kłędem konia (stawami przednich nóg), gdzie leży dopasowanie, ale nie zbyt ciasno. W przeciwieństwie do siodła jeździeckiego, nie ma miejsca na siedzenie. Zamiast tego ma pierścienie, do których kotwiczą inne elementy uprzęży. Policzkowe (check rein) mocuje się do siodła przez górny haczyk, zwany hakiem wodnym (water hook). Po obu stronach haka wodnego są dwa pierścienie na prowadnice. Obok nich regulowane pętle do mocowania ramion wozu.
Briching (Breeching)
Briching to system hamowania konia przy woźku. Zazwyczaj to seria pasów na tylnych kwaterach konia, przyczepnych do wozu. Gdy koń chce zwolnić, opiera się na brichingu.
Traces (Traces)
Traces to pasy łączące ojca z właściwym woźkiem, pozwalające koniowi opierać się o ojca i ciągnąć wóz. Traces łączą się z wozem przez singletree (poprzeczkę) i biegą wzdłuż linii ramion wozu.