Celem każdego trenera jest koń, który nie potrzebuje specjalnego sprzętu by się zachowywać. Jednak niektórzy pobudliwi konie i niepewni jeźdźcy potrzebują dodatkowej kontroli. Martingale'e stosuje się razem z uzdewką jako pomoce treningowe lub dodatkowe zabezpieczenie, ale jako ostateczność.
Martingale stojący (Standing Martingale)
Zapobiega podnoszeniu głowy konia powyżej kąta, przy którym jeździec może go łatwo kontrolować. Ze względu na duże ograniczenie, może być niebezpieczny przy upadku, zwłaszcza przy przeprawie przez wodę, bo utrudnia koniowi wstawanie. Składa się z regulowanej skórzanej tasmy biegnącej między przednimi nogami konia od zaczepu lub pętli na gurcie siodłowym, zapinanej do nosebandu uzdewki. Wariant w jeździectwie westernowym to tiedown – zapobiega koniowi rzucaniu głową do góry.
Jak dobierać martingale stojący
Im dłuższy, tym lepiej. Koń będzie się buntował przeciw zbyt ciśnieniu, co może sprawiać bólowe ucisk na policzkach i żuchwie przez noseband. Aby dobrać długość: koń powinien stać z głową w prawidłowej pozycji (nos nie wyciągnięty, głowa nie uniesiona ani opuszczona poza normę). Martingale powinien być tak długi, by przy wyciągnięciu głowy przez konia, prowadnice były prawie proste od szewki siodła do uźdzy, a pysk konia znajdował się na wysokości nieco poniżej kłębu.
Martingale biegnący (Running Martingale)
Daje koniowi większą elastyczność. Składa się z Y-kształtnego elementu skórzanego, którego długie ramie biegnie między przednimi nogami i łączy się z gurtem. Każde ramie "Y" ma zszyty pierścień, przez który prowadzone są prowadnice. Specjalna skórzana zatrzask na prowadnicach zapobiega przesuwaniu się pierścienia aż do uźdzy i zacięcia się w zapięciu. Nagłe rzucenie głową, gdy to nastąpi, może sprawić, że koń zapaniekuje i przewróci się do tyłu – reakcja podobna do martingale stojącego.
Przy doborze: przeprowadź oba pierścienie w górę barku konia po tej samej stronie. Powinny sięgać kłębu.
Martingale niemiecki (German Martingale)
Wariant martingale biegnącego używany jako pomoca treningowa do nauki prawidłowego noszenia głowy. Używa specjalnych prowadnic z serią pierścieni co kilka centymetrów; ramiona martingale biegną przez pierścienie uźdzy i zaczepiają do pierścieni na prowadnicach. Pierścienie pozwalają na regulację długości – zaczynamy od dłuższej u konia nieprzyzwyczajonego do ograniczeń, stopniowo skracając.
Martingale irlandzki (Irish Martingale)
Prosta skórzana tasma 10–15 cm z pierścieniami na końcach, używana głównie w wyścigach, by prowadnice nie przesunęły się nad głowę konia. Prowadnice biegą przez pierścienie pod szyją konia.