Głębiny oceanu kryją wiele gatunków. Dwa najbardziej rozpoznawalne: rekiny i płaszczki.
Oba to zwierzęta z klasy Chondrichthyes (chrząstkowce) – szkielet w pełni chrząstkowy. Mimo podobieństw, różnice są liczne.
Kształt ciała
Rekiny: ciało spindelowate (fusiform) – zaokrąglone, zwężone na końcach. Redukuje opór, oszczędza energię – rekiny są szybkie i ciche. Płaszczki: spłaszczone ciało – też płynny ruch, ale ułatwia pływanie i chowanie na dnie oceanu. Usta płaszczek na brzuchu – łatwiej ssą pożywkę z dna. Rekiny: usta z przodu – łatwiej łapać ofiary. Oczy płaszczek na górze głowy – widzą zagrożenia z góry. Rekiny: oczy z boków – panoramiczny widok z przodu, ułatwia polowanie.
Płetwy
Oba mają duże płetwy piersiowe, ale inny kształt i funkcję. Rekiny: małe proporcjonalnie, zwarte. Służą do sterowania i uzyskiwania siły nośnej. Płaszczki: duże, skrzydłopodobne – płyną ich falowym ruchem.
Rozmnażanie
Płaszczki: żyworodne, rodzą młode w osłonie na dnie – młode od razu dołączają do matki w polowaniu. Rekiny: jajorodne – matka chroni gniazdo do wylęgnięcia.
Skrzela
Rekiny: otwory skrzeli z boków przed płetwami piersiowymi – łatwe oddychanie w płynnym pływaniu. Płaszczki: otwory na dole głowy. Z powodu kształtu i płetw przyczepionych do głowy – mało miejsca na skrzle. Dzięki wolniejszemu życiu na dnie – to usetting działa.
Metody polowania
Płaszczki: znane z jadowitego ostrego na ogonie (kolczuga) – polowanie i obrona. Rekiny: nie mają kolczugi. Bronią się rzami ostrych zębów – zazwyczaj kilka rzędów tarczowatych zębów do rozdzierania ofiar.