Odkrycie i obserwacje Castora

Castor to jedna z najjaśniejszych gwiazd w gwiazdozbiorze Bliźnięta i w rzeczywistości złożony system wielogwiazdowy złożony z Castora A, B i C. Jego odkrycie i badania trwają od wieków.

Kluczowe kamienie milowe

  • Dawne obserwacje: Castor zarejestrowano u starożytnych astronomów, w tym Ptolemeusza w II w. n.e. w Almagessie. Jego natura dwugwiazowa zaproponował Giovanni Battista Riccioli w XVII w.
  • Wizualne odkrycie Castora A i B: W 1718 r. angielski astronom James Pound rozdzielił wzrokowo Castora na dwie osobne gwiazdy.
  • Dwugwiazda spektroskopijna: W 1889 r. James Edward Keeler odkrył, że Castor A jest sam w sobie dwugwiazdą spektroskopijną z niewidzialnym towarzyszem (Castor Ab).
  • Odkrycie Castora C: W 1907 r. Robert G. Aitken zidentyfikował trzeci komponent za pomocą płyt fotograficznych.

Dalsze badania wykazały, że Castor Ab okrąży Castora A co ok. 9,2 dnia, podczas gdy Castor B i C okrążają się nawzajem co ok. 460 lat. Dziś Castor pozostaje fascynującym przedmiotem badań astronomów zajmujących się dynamiką i ewolucją gwiazd.