Przez wiele lat pstrągi głowiaste (Fathead Minnows) były używane głównie jako przynęty lub pokarm dla innych ryb akwarystycznych. Ostatnio zaczynają być traktowane jako same zwierzęta domowe. Nazywane też pstrągami różowoczerwonymi (rosy-red minnow – przyjemniejsza nazwa niż fathead). Ze względu na rosnącą popularność, ważne jest wiedzenie, jak karmić domowego pstrąga głowiastego.
Geografia
Pstrągi głowiaste są rodem z Ameryki Północnej. Stają się jednak coraz bardziej rozpowsznione, bo często uwalnia się je do natury, gdy służą jako przynęty. Pstrągi głowiaste potrafią żyć w siedliskach niskiej jakości i dobrze radzą sobie w niskim tlenie, wysokich temperaturach i zmętnych wodach.
Znaczenie
Pstrągi głowiaste łatwo trzyma się w akwariach. Mogą być hodowane na prawie każdej diecie, niezależnie od tego, czy pokarm się porusza, czy nie. Pstrągi głowiaste są chciwymi drapieżnikami na rzecz rzeczy takich jak raki solankowe, które są stosunkowo łatwe do zdobycia. Zjadają też pokarm rybny w płatkach lub peletach – choć dobrze jest nie posypywać pokarmu na wierzch, bo wolą jeść pokarm, gdy tonie w wodzie lub gdy leży na dnie. W naturze jedzą detrytus (rozłożoną materię na dnie stawu, jeziora lub strumienia) i małe owady wodne.
Identyfikacja
Nazwa pstrąg głowiasty pochodzi od wyglądu. Zazwyczaj pstrągi to po prostu małe ryby. Największe pstrągi głowiaste dorastają tylko do 10 cm, co jest stosunkowo małe dla ryby. Pstrągi głowiaste wyglądają na bardzo dużogłowe, głowy większe od ciał, i często wydają się mieć opuchnięte pyszczki. Samce pstrąg głowiastych wyrosną dużymi grzybkami na pyszczku w sezonie tarła.
Rozważania
Pstrągi głowiaste są znane z produkcji Schreckstoffu – substancji zawartej w komórkach skórnych ryby. Gdy skóra pstrąga głowiastego zostanie podrażniona, np. przy ataku drapieżnika, Schreckstoff uwalnia się do wody. Substancja ta działa jako alarm dla innych ryb w okolicy, że drapieżnik zaatakował, pozwalając im uciec nienaruszone.
Korzyści
Chemikalia przeznaczone do uwalniania w środowisku (np. pestycydy) przechodzą baterię testów ustalających, czy są toksyczne dla dzikiej przyrody. Pstrąg głowiasty to gatunek, który EPA (Agencja Ochrony Środowiska USA) uznaje za akceptowalny gatunek zastępczy do testów toksyczności. Jeśli pstrągi głowiaste pokażą reakcję na chemikalia, zakłada się, że inne kręgowce w ekosystemie zareagują podobnie. Pstrągi głowiaste łatwo hoduje się w laboratorium (w części dzięki zróżnicowanej diecie) i często się rozmnażają, dlatego są ulubionym organizmem testowym.